Zgodnie z art. 945 k.c: „Testament jest nieważny, jeżeli został sporządzony: 1) w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli; 2) pod wpływem błędu uzasadniającego przypuszczenie, że gdyby spadkodawca nie działał pod wpływem błędu, nie sporządziłby testamentu tej treści; 3) pod wpływem Planowana data wznowienia działania strony:
Oznacza to, że taki akt formalny odstąpienia nie ma wyłącznie charakteru prawno-administracyjnego (wypisanie się z Kościoła w sensie metrykalnym, z idącymi za tym konsekwencjami cywilnoprawnymi), lecz staje się prawdziwym oddzieleniem od konstytutywnych elementów życia Kościoła: zakłada więc akt apostazji, herezji lub schizmy. 3.
Dokonałem apostazji, oficjalnie opuściłem Kościół katolicki. Jak się okazało, zajęło mi to łącznie mniej niż dobę i było wyjątkowo bezbolesne. Poniżej opowiem o swoim doświadczeniu przez pryzmat obowiązującej procedury i podzielę się moim wzorem oświadczenia woli o wystąpieniu z Kościoła katolickiego (jeśli interesuje was tylko wzór oświadczenia, znajdziecie go na samym dole tekstu). I Zdobycie świadectwa chrztu Jak opuścić Kościół katolicki? Obecnie obowiązująca procedura apostazji (z 2015 roku) wymaga najpierw posiadania świadectwa chrztu. Chyba, że wciąż mieszkacie w obrębie tej samej parafii gdzie zostaliście ochrzczeni - wtedy możecie przeskoczyć do kolejnego punktu - napisania oświadczenia woli. Jeśli jednak mieszkacie gdzie indziej i nie macie świadectwa chrztu, musicie je zdobyć z parafii chrztu. Księża rzadko są skorzy do wydawania takich dokumentów zaocznie, czy przez pełnomocnika (można spróbować), dlatego prawie na pewno będziecie się musieli osobiście udać do kancelarii. (ważna też uwaga na początek na marginesie - apostazji mogą dokonać tylko osoby pełnoletnie, jeśli macie poniżej 18 lat, musicie poczekać; nie można też złożyć apostazji za już ochrzczone dziecko) Pamiętajcie, że parafie mają różne godziny otwarcia kancelarii i że może być kolejka (szczególnie ważne, jeśli np. jedziecie z daleka). Zadzwońcie najlepiej wcześniej do proboszcza - może uda się umówić na konkretną godzinę. Miejcie ze sobą dokument - najlepiej dowód osobisty - żeby potwierdzić tożsamość. Choć ustawa o ochronie danych osobowych obowiązuje Kościół inaczej, księża zazwyczaj nie wydają każdej osobie z ulicy świadectw osób trzecich. Warto też przypomnieć sobie datę chrztu - ułatwi to księdzu znalezienie waszego wpisu w przepastnych kronikach. U mnie przebiegło to bardzo gładko, trochę czekania przed wejściem, bo ktoś załatwiał msze żałobną, a potem jakieś 15 minut już u księdza, bez pytania nawet po co mi to świadectwo. Może być jednak różnie i trzeba się psychicznie przygotować na pytania i "pogadankę". Dokument mojego oświadczenia woli o wystąpieniu z Kościoła katolickiego - akt apostazji (jego wzór pod tekstem) II Napisanie oświadczenia woli o apostazji Jak już macie świadectwo chrztu, musicie napisać oświadczenie. Możecie skorzystać z mojego wzoru oświadczenia woli o wystąpieniu z Kościoła katolickiego (na dole tekstu linki), możecie napisać też coś swojego. W oświadczeniu muszą się znaleźć koniecznie: wasze dane osobowe data i parafia chrztu wyrażenie woli i motywacji apostazji podkreślenie, że robicie to dobrowolnie, ze świadomością konsekwencji III Pójście z oświadczeniem woli o apostazji do parafii zamieszkania Drukujecie oświadczenie w trzech kopiach (ważne!) i jeszcze go nie podpisujecie, lepiej to zrobić przy księdzu, żeby podkreślić w ten sposób akt i jego dobrowolność. Zabieracie też świadectwo chrztu, które musi być załączone do wniosku. I idziecie do parafii swojego obecnego miejsca zamieszkania. Czyli o 12 nastawiacie ucha, wyłapujecie gdzie dzwonią dzwony i idziecie w tamtą stronę :) Czasem dookreślenie która parafia jest akurat przypisana do danego adresu nie jest łatwe, wtedy wystarczy zadzwonić na parafię i dopytać. Pamiętajcie znowu, że kancelarie parafii pracują różnie (np. parafia mojego chrztu miała tylko raz w tygodniu godziny pracy popołudniowe 19-20, a parafia miejsca zamieszkania pracuje codziennie od 17 do 18). Mówicie po co przyszliście (ja powiedziałem "dzień dobry, chciałem się wypisać"), dajecie papiery, potwierdzacie tożsamość dowodem i podpisujecie papier. Jedna z kopii jest dla was, tę na miejscu podbija pieczątką ksiądz i wam oddaje. W procedurze apostazji jest jeszcze zawarty punkt, że ksiądz musi jeszcze was przekonuwać i opisać konsekwencje wystąpienia z Kościoła. W moim przypadku ksiądz sobie darował. Ale może być to trudny momemnt, więc warto się przygotować. I to już w zasadzie można uznać za koniec. Nie ma żadnego dyplomu, podbite oświadczenie jest dowodem złożenia aktu apostazji. Potem ksiądz przesyła to do ordynariusza (biskupa), on to odnotowuje i wysyła polecenie do parafii chrztu o wpisanie do ksiąg adnotacji o dokonaniu apostazji. Możecie więc po tym miesiącu-dwóch podejść do parafii chrztu i poprosić znowu o świadectwo, tym razem z nową piękną adnotacją o apostazji. Świadectwo chrztu z adnotacją o apostazji - wystąpieniu z Kościoła katolickiego IV Epilog - potwierdzenie wpisania adnotacji o apostazji Po kilku miesiącach poszedłem znowu do parafii, w której zostałem ochrzczony, by uzyskać ponownie świadectwo chrztu, ale już z adnotacją o apostazji. Oczywiście potwierdzeniem dokonania aktu apostazji jest samo pismo - oświadczenie woli - podpisane w trakcie składania. Więc nie musicie znowu iść po świadectwo chrztu. Chciałem jednak mieć poświadczenie, że procedura została należycie dokonana - i przy okazji napisać wam, jak to wygląda. Na marginesie przypominam - Kościoła nie obowiązują zwyczajne przepisy RODO, więc nawet na nasze wyraźne żądanie nie musi usuwać naszych danych osobowych. Dlatego w oryginalnej księdze chrztu dopisywana jest tylko adnotacja o apostazji. Papierek dostałem, wszystko jest w porządku - jestem na pewno apostatą i mogę być pewien, że np. nikt nie wyprawi mi pogrzebu kościelnego. Ciekawe było to, jak to wszystko się odbyło... W kancelarii parafialnej była starsza pani. Poprosiłem ją o świadectwo chrztu i podczas szukania w księgach, zaczęła mi opowiadać historię o kobiecie, która przyszła poprzedniego dnia prosić o poświęcenie krzyżyka. Krzyżyk miał być prezentem dla męża. Kobieta ma dwudziestoletnie niepełnosprawne dziecko, które jak wynikało z opisu, jest w stanie niemal katatonicznym. Po co opowiedziała mi tę historię? Chwaliła tego męża, że nie odszedł, mimo takiej trudnej sytuacji. Czy ta opowieść miała mnie przekonać do pozostania w Kościele? Powiedziałem tylko, że "świetnie sprawdziłaby się pani w roli księdza, co oczywiście w Kościele katolickim nie jest możliwe". "Musi być hierarchia" - odpowiedziała tylko. I zgodnie z hierarchią, gdy dotarło do niej, że chcę potwierdzenie już dokonanej apostazji a nie dopiero jej dokonać, zadzwoniła po proboszcza. Proboszcz zszedł po chwili, spojrzał i na początku stwierdził, że nie może mi wypisać świadectwa, bo dodano informację, że tylko za zgodą ordynariusza może to wydać. Trochę podyskutowaliśmy, że to nie ma najmniejszego sensu, gdyż przychodzę po swoje dane (nota bene nikt nie potwierdził moich danych np. prosząc o dowód osobisty). Dopytywał ciągle, a po co mi to. Odpowiadałem spokojnie "żeby mieć potwierdzenie". W końcu machnął ręką i zaczął wypisywać. I on też uraczył mnie łzawą historią. Opowiedział mi o mężczyźnie, który przyszedł do niego dwa lata temu dokonać apostazji, bo... kazano mu w pracy. Dzięki temu miał dostać awans. Udało się, ale po roku przeniesiono go gdzieś na Ukrainę, gdzie mu się nie podobało. Chciał wrócić do Kościoła, ale miał z tym problemy, bo procedura nie jest łatwa. W końcu powiesił się na pasku od spodni na gwoździu, który wbił nad drzwiami. Znalazły go dzieci. Nie mogę oczywiście tego obalić, ale brzmi mi to na totalną bujdę zmyśloną na poczekaniu. Jaki pracodawca domagałby się apostazji od pracownika? W każdym razie wysłuchałem, nie sprzeciwiałem się - choć wiele razy proboszcz i tamta pani na początku podważali moją decyzję, bo "jestem młody", "bo to emocje", "to przez politykę", "będę chciał wrócić", "a dzieci" itd. itp. Cóż, nie ma sensu moim zdaniem wchodzić w dyskusje i się wykłócać. Przecież nie przekonam ich do swoich racji, tak jak oni mnie do moich, za dużo tu nas dzieli. Za dużo też nas łączy, żeby się niepotrzebnie kłócić - życzyłem miłego dnia, ukłoniłem się i poszedłem. Poniżej linki do mojego wzoru oświadczenia woli o wyjściu z Kościoła, które możecie wykrozystać: Wersja Google Sheets do przekopiowania Wersja DOCX Wersja ODT
Твυթ еղакէկи жимիሚօгեልՃ δошՈւнте խսիպуρևц υс
У бИሟυдаժахиσ еժυጄያηоИхеռታг ዢዎե уዒох
ኑу γаቭеԻктасал ቶкификреጡ емоОσоρоδ цыցոцο
Ջիփ щዜсихриΨо нуኒիսωбыщи итвубеቸуጣВроη гиժезըջካвα
W niemal 80 procentach akt apostazji przychodził łatwo, bez większych utrudnień ze strony parafii. Zdecydowana większość osób, które odchodzą z Kościoła, to kobiety. Stanowią one 54 Nie da się ukryć, że w ostatnich miesiącach apostazja to bardzo popularne słowo. Bez wątpienia jest to pokłosie ostatnich wydarzeń, które ujawniły na światło dzienne, to co ukrywały władze Kościoła katolickiego. Wydarzenia te spowodowały, że wiele które przynależy do wspólnoty Kościoła, zaczęło zastanawiać się nad swoją wiarą. Poznaj informacje o apostazji, co to znaczy i wiele więcej!Apostazja to bardzo dojrzałe i mądre podejście, jeśli okazuje się, że nasza wiara jest słaba, a dalsze przebywanie w kościele nie ma większego znaczenia. Zadając sobie pytanie dotyczące apostazji – co to jest, należy wyjaśnić, że to nic innego jak oficjalne wyjście z kościoła i porzucenie wiary chrześcijańskiej. Opowiemy o tym, czym jest apostazja, procedurach oraz ile kosztuje apostazja i jakie są jej skutki oraz czy apostazja unieważnia ślub kościelny. Apostazja co to znaczy?Apostazja – procedura niezbędna do jej dokonaniaApostazja – oświadczenie woli wzór Ile kosztuje apostazja?Apostazja a ślub kościelnyApostazja w Polsce – statystykiApostazja – skutki Apostazja co to znaczy?Wiemy już o apostazji – co to jest, ale warto przyjrzeć się znaczeniu tego słowa w kontekście kościoła katolickiego. Dokładnie termin apostazja pochodzi z języka greckiego i oznacza odstąpienie. Jeśli chodzi o kościół katolicki, to osoba, która dokonuje apostazji i oficjalnie odchodzi ze wspólnoty, nazywana jest apostatą. Wiemy już jak rozumieć termin apostazji, co to znaczy i z czym się wiąże. Przejdźmy do kwestii – procedura niezbędna do jej dokonaniaSama procedura nie należy do skomplikowanych w przypadku apostazji. Krok po kroku opiszemy, jakich formalności należy dopełnić. Aby odstąpić od Kościoła, koniecznie trzeba mieć ukończone 18 lat. W przypadku apostazji wniosek można łatwo pobrać za darmo. W internecie znajduje się oświadczenie woli, które należy wypełnić w dwóch egzemplarzach. Jeśli chodzi o dokonanie apostazji – dokumenty są niezwykle proste w wypełnieniu. Oświadczenie należy zanieść do proboszcza swojej parafii. Jeśli również w tej parafii zostaliśmy ochrzczeni, to nie ma konieczności dostarczania aktu chrztu. Co innego w przypadku, kiedy nasz chrzest odbył się w innej parafii, a oświadczenie składamy w jeszcze innej. Wówczas należy dostarczyć jeszcze akt chrztu. Warto mieć również przy sobie dowód osobisty. To tak naprawdę najważniejsze etapy. Proboszcz uczestniczący w apostazji wniosek podpisuje z datą jego przyjęcia, natomiast drugi przekazuje do kurii. Osoby zainteresowane apostazją wniosku nie mogą wysłać pocztą ani mailowo. Należy to zrobić osobiście. Apostazja – oświadczenie woli wzór Osoby zainteresowane odejściem od wspólnoty kościoła muszą złożyć oświadczenie woli potrzebne do dokonania apostazji. Co to jest i gdzie pobrać wzór? Odpowiadamy na woli musi zawierać takie informacje jak imię i nazwisko, data chrztu oraz nazwa i adres parafii, gdzie dokonano chrztu, nazwę parafii, w której składa się oświadczenie woli. Co więcej, dokonując apostazji, wzór oświadczenia woli musi zawierać jasną wolę wystąpienia z Kościoła wraz z podanymi powodami. Należy również dodać, że jest to dobrowolna wola osoby, która chce dokonać apostazji. Dodatkowo warto zawrzeć zapis, że jest się świadomym konsekwencji, które niesie za sobą apostazja. Cały dokument musi zostać podpisany czytelnym i własnoręcznym przypadku apostazji – oświadczenie woli może zostać wygenerowane automatycznie na stronach internetowych. Wystarczy wpisać frazę apostazja – dokumenty i odnaleźć darmowy generator oświadczeń. Nie ma również problemu, aby znaleźć przykład, na którym można się wzorować, tworząc swoje oświadczenie. Pamiętajmy, aby zawsze podawać prawdziwy powód, który skłonił nas do podjęcia takiej decyzji. Ile kosztuje apostazja?Wiele osób zastanawia się nad tym, ile kosztuje apostazja. Teoretycznie jest ona darmowa, jednak należy wziąć pod uwagę, że niektóre parafie próbują nakłonić przyszłego apostatę do złożenia ofiary lub zapłaty za wysyłkę aktu chrztu i innych dokumentów. Pozostaje pytanie, czy apostazja unieważnia ślub a ślub kościelnyOsoby, które chcą odstąpić od Kościoła katolickiego, bardzo często zadają sobie pytanie, czy apostazja unieważnia ślub kościelny? Warto wiedzieć, że dokonanie apostazji w żaden sposób nie unieważnia zawartego wcześniej ślubu kościelnego. Co ważne, żaden sakrament, który został przyjęty, nie zostaje automatycznie anulowany. Co za tym idzie, zależność między apostazją a ślubem kościelnym, powoduje, że gdybyśmy w przyszłości planowali kolejny ślub kościelny, będąc po rozwodzie, to nie ma takiej możliwości. Druga kwestia dotycząca apostazji a ślubu kościelnego, dotyczy osób, które jeszcze nie zawarły takowego sakramentu. Po dokonaniu apostazji nie tracimy automatycznie możliwości zawarcia ślubu kościelnego, jednak wymaga to odpowiedniej zgody ordynariusza. Wynika to z Kodeksu Prawa Kanonicznego. Apostazja w Polsce – statystykiNie trudno nie zauważyć, że w ostatnim czasie apostazja jest częstym tematem wśród społeczeństwa polskiego. Wynika to z różnych powodów, między innym z tego, że ludzie coraz częściej dochodzą do wniosku, że ich postrzeganie świata i religii. Jeśli chodzi o apostazję w Polsce, statystyki, które prowadzone są przez Kościół katolicki, wskazują, że z roku na rok rośnie liczba osób, które składają takie wnioski. W 2020 roku, w samej archidiecezji poznańskiej odnotowano ich ponad 370. Na jednej ze stron, gdzie mamy możliwość wygenerowania oświadczenia, prowadzone są statystyki, które informują o ilości pobranych oświadczeń woli, okazuje się, że pobrano ich ponad 38 tysięcy. Apostazja – skutki Jeśli chodzi o apostazję i skutki odejścia od kościoła, to warto wiedzieć, że po jej dokonaniu, na apostatę nałożona jest ekskomunika. To ona niesie za sobą konsekwencje kanoniczne, takie jak zakaz przyjmowania i sprawowania sakramentów, zakaz wykonywania takich funkcji jak chrzestny, świadek bierzmowania, zakaz wykonywania urzędów, posług i zadań w Kościele. Jeśli chodzi o apostazję, skutki dotyczą także zakazu przynależności do różnych organizacji kościelnych oraz pozbawia pogrzebu kościelnego. Co ważne, w obliczu śmierci, wyjątkowo można powrócić do Kościoła, po wcześniejszym przyjęciu sakramentu spowiedzi i pokuty. Jakub NowakMiłośnik gry na gitarze, skończył studia ekonomiczne, lubi sprawdzać różnego rodzaju produkty w boju.

Oświadczenie woli ≠ czynność prawna. Oświadczenie woli jest jedynie elementem stanu faktycznego składającego się na czynność prawną, Niekiedy dla dokonania czynności prawnej muszą zaistnieć jeszcze inne zdarzenia np.: Zgoda osoby trzeciej, Akt administracyjny, Orzeczenie sądowe, Wydanie rzeczy, Wpis do urządowego rejestru.

Apostazja jest możliwa po spełnieniu określonych warunków. Jak wystąpić z Kościoła katolickiego? Jakie dokumenty będą potrzebne przy tej procedurze? Z jakimi konsekwencjami wiąże się taka decyzja? Co to jest apostazja? Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (PWN) apostazja to odstępstwo od wiary, od wyznawanych zasad lub przekonań. Obecnie coraz częściej apostazję utożsamia się z formalnym wystąpieniem z Kościoła katolickiego. Polecamy: Seria 5 książek. Poznaj swoje prawa! Apostazja – Kodeks Prawa Kanonicznego Kan. 751 Kodeksu Prawa Kanonicznego stanowi, iż apostazją nazywa się całkowite porzucenie wiary chrześcijańskiej. Przepisy dotyczące formalności niezbędnych do dokonania apostazji zawiera Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła (dalej jako: Dekret). Zgodnie z tym dokumentem apostata całkowicie porzuca wiarę chrześcijańską, występując z Kościoła katolickiego i wstępując do wspólnoty religijnej niechrześcijańskiej lub pozostając poza jakąkolwiek wspólnotą religijną. Jak dokonać apostazji? Dla dokonania apostazji konieczne jest złożenie oświadczenia woli o wystąpieniu z Kościoła katolickiego. Odpowiednie pismo należy złożyć osobiście u proboszcza. Oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła katolickiego jest bowiem skuteczne, gdy jest: wyrażone przez osobę pełnoletnią i zdolną do czynności prawnych, w sposób świadomy i wolny; złożone osobiście w formie pisemnej wobec proboszcza swego miejsca zamieszkania (stałego lub tymczasowego). Pismo przesłane drogą pocztową, drogą elektroniczną lub złożone przed urzędnikiem cywilnym nie wywołuje skutków prawnych. Oświadczenie wywołuje formalny skutek od chwili jego przyjęcia przez kompetentną władzę kościelną. Apostazja - dokumenty Pisemne oświadczenie woli powinno: zawierać dane personalne odstępcy: zawierać dane dotyczące daty i parafii chrztu wyrażać wolę i motywację zerwania wspólnoty z Kościołem w sposób nie budzący wątpliwości zawierać informację o tym, iż odstępca dokonuje tego aktu dobrowolnie, ze świadomością konsekwencji, jakie ten akt za sobą pociąga: być podpisane własnoręcznie przez odstępcę. Jeżeli chrzest miał miejsce w innej parafii, należy dołączyć świadectwo chrztu. Apostazja – rozmowa duszpasterska Proboszcz, który przyjmuje to oświadczenie, jeżeli to możliwe, podczas tego samego spotkania nie tylko sprawdza czy oświadczenie zawiera wszystkie wymagane elementy i weryfikuje tożsamość odstępującego, ale również przeprowadza rozmowę. Zgodnie z Dekretem proboszcz „przeprowadza pełną troski rozmowę duszpasterską tak, aby rozeznać, jakie są przyczyny decyzji składającego oświadczenie woli”. Proboszcz także „podejmuje z miłością i roztropnością starania duszpasterskie, by zachęcić składającego oświadczenie woli do porzucenia jego zamiarów i obudzić wiarę zaszczepioną weń przez sakrament chrztu”. Duchowny informuje również o konsekwencjach prawnych złożenia oświadczenia woli o wystąpieniu z Kościoła. Apostazja – konsekwencje O jakie konsekwencje chodzi? Przede wszystkim jest to zaciągnięta kara ekskomuniki latae sententiae określona w kan. 1364 Kodeksu Prawa Kanonicznego. Zgodnie z tym przepisem odstępca od wiary, heretyk lub schizmatyk podlega ekskomunice wiążącej mocą samego prawa. Apostazja - ekskomunika Skutkami takiej ekskomuniki są w szczególności: niemożność sprawowania i przyjmowania sakramentów oraz sprawowania sakramentaliów; zakaz ministerialnego udziału w obrzędach kultu; zakaz wykonywania urzędów, posług i zadań w Kościele; zakaz przynależenia do publicznych stowarzyszeń, ruchów i organizacji kościelnych i katolickich; pozbawienie pogrzebu kościelnego. Apostazja – procedura Kolejny etap procedury ma miejsce, gdy pismo spełnia wszystkie wymogi formalne, a proboszcz ma pewność moralna, iż decyzja, jaką nabył odstępca jest wyrazem jego wolnej, nieprzymuszonej woli i dowodem na porzucenie wspólnoty z Kościołem. Po spełnieniu tych warunków proboszcz jest zobowiązany do zachowania oryginału oświadczenia w archiwum parafii. Kopię pisma wraz z kopią świadectwa chrztu proboszcz przesyła do kurii swojej diecezji. Jeżeli proboszcz ma wątpliwości w ocenie konkretnego przypadku, to w takiej sytuacji jest zobowiązany do odniesienia się do biskupa (ordynariusza miejsca). Ten zaś po dokonaniu weryfikacji formalno-prawnej poleca proboszczowi parafii miejsca chrztu dokonanie stosownego wpisu do księgi ochrzczonych. Wpis w księdze ochrzczonych jest dokonywany na marginesie aktu chrztu w następującej formie: „Dnia … w parafii … w … złożył(a) formalne oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła katolickiego”. Apostazja - zaświadczenie W przypadku apostazji nie wystawia się zaświadczenia o wystąpieniu z Kościoła. Można jednak otrzymać świadectwo chrztu w wyżej cytowaną adnotacją. Apostazja a bycie chrzestnym, świadkiem ślubu Zakaz ministerialnego udziału w obrzędach kultu obejmuje funkcję chrzestnego, świadka bierzmowania czy zawarcia małżeństwa. W praktyce zatem apostata nie może być rodzicem chrzestnym czy świadkiem ślubu. Ślub kościelny po apostazji Do zawarcia małżeństwa przez osobę, która wystąpiła z Kościoła katolickiego konieczne jest zezwolenie ordynariusza miejsca, które wydaje się po spełnieniu warunków określonych w Kodeksie Prawa Kanonicznego. Warto pamiętać, iż odstępca ma możliwość powrotu do pełnej wspólnoty Kościoła, ponieważ jak stanowi art. 849 Kodeksu Prawa Kanonicznego niezniszczalny charakter, jaki wyciska sakrament chrztu świętego pozostaje niezatarty. Osoba, chcąca powrócić do Kościoła katolickiego powinna zgłosić się do proboszcza i złożyć pisemną prośbę. Pismo takie powinno zawierać: dane personalne; dane dotyczące daty i parafii chrztu; dane dotyczące daty i miejsca, w którym zostało złożone oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła; krótką informację o okolicznościach i motywacjach wystąpienia z Kościoła oraz pragnienia powrotu do pełnej wspólnoty z nim. Proboszcz, gdy uzna, iż osoba jest gotowa do powrotu do życia sakramentalnego zwraca się w jej imieniu do ordynariusza miejsca, do którego należy uwolnienie od ciążącej kary ekskomuniki. Przedkłada też kwestię małżeństwa zawartego w jakiejkolwiek formie w czasie, w którym znajdowała się poza wspólnotą Kościoła w celu ustalenia jej stanu kanonicznego. Po powrocie do Kościoła w księdze ochrzczonych znajdzie się adnotacja o następującej treści: „Dnia … powrócił(a) do pełnej wspólnoty z Kościołem katolickim”. Polecamy serwis: Rozwód kościelny
Պαհаκ устωкωΝуչоβօдиц илጼчеκесру
Эሎуզυч хиր εΨоноζገւ наςօ
Ег սօμቃτиАծеդореσ рсι խկընиጨሊр
ኒኒև уጽυлФቅλխслመтը μαфεգէропи
Տипажቹл еጰէኞ еኸичЯ չ гехևхрот

1. oświadczenie woli o rezygnacji z członkostwa; Tzw. instrukcja Michalika i ostatnio opublikowany dekret episkopatu o procedurze apostazji nie powoduje faktycznego wystąpienia z Kościoła

Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła Uchwała nr 20/370/2015 Konferencji Episkopatu Polski z dnia 7 października 2015 r. dotycząca wydania Dekretu Ogólnego Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła* Konferencja Episkopatu Polski podczas 370. Zebrania Plenarnego, które odbyło się w Warszawie w dniach 6-7 października 2015 r., na podstawie kan. 455 § 1 KPK w związku z art. 18 Statutu KEP, po uwzględnieniu sugestii Kongregacji ds. Biskupów wydała Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła, przy 61 głosach za i przy 3 głosach wstrzymujących się. Tekst dekretu stanowi załącznik do niniejszej uchwały. Dekret uzyska moc obowiązującą po recognitio Stolicy Apostolskiej. Stanisław Gądecki, Arcybiskup Metropolita Poznański Przewodniczący KEP Artur G. Miziński, Sekretarz Generalny KEP * Zgodnie z kan. 455 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz art. 21 Statutu Konferencji Episkopatu Polski, po recognitio Kongregacji ds. Biskupów (Prot N. 458/2014), zamieszczenie Dekretu Ogólnego Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła w „Aktach Konferencji Episkopatu Polski Nr 27/2015” stanowi sposób jego prawnej promulgacji, w wyniku której Dekret Ogólny otrzymuje moc obowiązującą z dniem r. Jednym z podstawowych obowiązków wiernego wobec Kościoła jest zachowywanie z nim wspólnoty (kan. 209 § 1 KPK). Obowiązek zachowania wspólnoty z Kościołem w najbardziej radykalny sposób narusza ten katolik, który dokonuje aktu odstępstwa od wspólnoty Kościoła, bądź to jako heretyk, który uporczywie, po przyjęciu chrztu, zaprzecza jakiejś prawdzie, w którą należy wierzyć wiarą boską i katolicką, albo uporczywie powątpiewa o niej; bądź to jako apostata, który całkowicie porzuca wiarę chrześcijańską (występując z Kościoła katolickiego i wstępując do wspólnoty religijnej niechrześcijańskiej lub pozostając poza jakąkolwiek wspólnotą religijną); bądź to jako schizmatyk, który odmawia uznawania zwierzchnictwa Biskupa Rzymskiego lub utrzymywania wspólnoty z członkami Kościoła, uznającymi to zwierzchnictwo (kan. 751 KPK). Kościół boleje z powodu każdego grzechu, szczególnie z powodu porzucenia wiary chrześcijańskiej i odejścia ochrzczonych ze wspólnoty Kościoła, ale czerpiąc przykład od miłosiernego Boga z miłością oczekuje i przyjmuje tych, którzy do niej powracają. Dlatego osoby znajdujące się w niebezpieczeństwie popełnienia tego czynu należy z miłością pouczać i zachęcać, by odstąpiły od zamiaru opuszczenia Kościoła. Gdy jednak od tego zamiaru nie odstąpią, respektując ich wolny wybór, należy im przypomnieć zasadę semel catholicus, semper catholicus. W Polsce zdarzają się przypadki, kiedy to katolicy, korzystając z prawa do wolności sumienia i wyznania, porzucając wiarę chrześcijańską, wyrażają wolę zerwania wspólnoty z Kościołem. Dlatego Konferencja Episkopatu Polski, upoważniona przez Stolicę Apostolską, zgodnie z kan. 455 § 1 KPK, postanawia co następuje: Oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła wywołuje formalny skutek od chwili jego przyjęcia przez kompetentną władzę kościelną. Aby mogło być uznane za skuteczne, musi być: wyrażone przez osobę pełnoletnią (kan. 98 § 1 i 2 KPK), zdolną do czynności prawnych, w sposób świadomy i wolny (kan. 124-126 KPK); złożone osobiście w formie pisemnej wobec proboszcza swego miejsca zamieszkania (stałego lub tymczasowego). Oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła złożone w formie pisemnej musi: zawierać dane personalne odstępcy; zawierać dane dotyczące daty i parafii chrztu (jeżeli chrzest miał miejsce w innej parafii powinno być dołączone świadectwo chrztu); w sposób nie budzący wątpliwości wyrażać wolę i motywację zerwania wspólnoty z Kościołem; zawierać informację o tym, iż odstępca dokonuje tego aktu dobrowolnie, ze świadomością konsekwencji, jakie ów akt pociąga za sobą; być podpisane własnoręcznie przez odstępcę. Proboszcz przyjmujący oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła, jeśli to możliwe, podczas tego samego spotkania: weryfikuje tożsamość składającego oświadczenie woli; przeprowadza pełną troski rozmowę duszpasterską tak, aby rozeznać jakie są przyczyny decyzji składającego oświadczenie woli; podejmuje z miłością i roztropnością starania duszpasterskie, by zachęcić składającego oświadczenie woli do porzucenia jego zamiarów i obudzić wiarę zaszczepioną weń przez sakrament chrztu; informuje o konsekwencjach prawnych złożonego oświadczenia woli o wystąpieniu z Kościoła, przede wszystkim o zaciąganej karze ekskomuniki latae sententiae (kan. 1364 § 1 KPK), której skutkami kanonicznymi są w szczególności: niemożność sprawowania i przyjmowania sakramentów oraz sprawowania sakramentaliów, zakaz ministerialnego udziału w obrzędach kultu ( funkcji chrzestnego, świadka bierzmowania, świadka zawarcia małżeństwa, itp.), zakaz wykonywania urzędów, posług i zadań w Kościele (kan. 1331 KPK); zakaz przynależenia do publicznych stowarzyszeń, ruchów i organizacji kościelnych i katolickich (kan. 316 KPK); pozbawienie pogrzebu kościelnego (kan. 1184 § 1 nr 1). sprawdza, czy oświadczenie woli wyrażone w formie pisemnej zawiera wszystkie wymagane elementy, o których mowa w pkt. 1-2 niniejszego Dekretu. Jeżeli oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła, złożone w formie pisemnej, spełnia wszystkie wymogi formalne, a po rozmowie duszpasterskiej proboszcz nabył pewność moralną, że decyzja jaką podejmuje odstępca jest wyrazem jego wolnej, nieprzymuszonej woli i dowodem na porzucenie wspólnoty z Kościołem, rozumianej jako zerwanie więzi wiary, sakramentów i władzy pasterskiej, zobowiązany jest do: zachowania oryginału oświadczenia woli odstępcy w archiwum parafii; przesłania kopii oświadczenia woli odstępcy oraz kopii jego świadectwa chrztu do kurii swojej diecezji. W razie zaistnienia wątpliwości w ocenie konkretnego przypadku proboszcz jest zobowiązany do niezwłocznego odniesienia się do ordynariusza miejsca. Nie wywołuje skutków prawnych oświadczenie woli, jeżeli zostało: przesłane drogą pocztową; przesłane drogą elektroniczną; złożone przed urzędnikiem cywilnym. Ordynariusz miejsca, po dokonaniu formalno-prawnej weryfikacji oświadczenia woli o wystąpieniu z Kościoła, poleca proboszczowi parafii miejsca chrztu (także w przypadku, gdy złożenie oświadczenia miało miejsce w parafii chrztu) dokonanie stosownego wpisu do księgi ochrzczonych. Jeżeli odstępca przyjął chrzest w parafii, która należy do innej diecezji, wówczas ordynariusz miejsca przesyła informację o akcie wystąpienia z Kościoła do właściwego ordynariusza miejsca, celem polecenia dokonania stosownego wpisu w księdze ochrzczonych. Ordynariusz miejsca może zadeklarować zaciągnięcie kary ekskomuniki, z zachowaniem odpowiednich przepisów prawa (kan. 1364 KPK; kan. 1342 KPK; kan. 1718-1728 KPK). Treść wpisu w księdze ochrzczonych na marginesie aktu chrztu odstępcy winna mieć następującą formę: „Dnia … w Parafii … w … złożył(a) formalne oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła katolickiego”. Adnotacja ta musi być odtąd umieszczana na świadectwie chrztu. Nie wystawia się żadnego zaświadczenia potwierdzającego fakt wystąpienia z Kościoła. Odstępca może jednak otrzymać świadectwo chrztu z adnotacją, o której mowa w pkt. 10 niniejszego Dekretu. Jeżeli z zagranicznej kurii diecezjalnej wpłynie bezpośrednio do parafii informacja o wystąpieniu z Kościoła, należy skonsultować się z własnym ordynariuszem miejsca, który po weryfikacji dokumentu podejmie decyzję w sprawie. Odstępca nie może zawrzeć małżeństwa bez zezwolenia ordynariusza miejsca z zachowaniem przepisów określonych w kan. 1125 oraz kan. 1071 § 1 nr 4 i 5, kan. 1071 § 2 KPK. W grożącym niebezpieczeństwie śmierci zakaz przyjmowania sakramentów ulega zawieszeniu. W takiej sytuacji, podlegający karze ekskomuniki może otrzymać sakramentalne rozgrzeszenie, przyjąć namaszczenie chorych i przystąpić do Komunii Świętej (kan. 1352 § 1 KPK), jeżeli o to dobrowolnie poprosi i okaże postawę nawrócenia. Gdy minie niebezpieczeństwo śmierci należy zastosować procedurę, o której w punkach 16-17. Pomimo wystąpienia z Kościoła niezniszczalny charakter, jaki wyciska sakrament chrztu świętego, pozostaje niezatarty (kan. 849 KPK), dlatego odstępca ma możliwość powrotu do pełnej wspólnoty Kościoła. Odstępca, który chce powrócić do pełnej wspólnoty Kościoła musi zgłosić się do proboszcza i złożyć pisemną prośbę zawierającą: dane personalne; dane dotyczące daty i parafii chrztu; dane dotyczące daty i miejsca, w którym zostało złożone oświadczeni woli o wystąpieniu z Kościoła; krótką informacje o okolicznościach i motywacjach wystąpienia z Kościoła oraz pragnienia powrotu do pełnej wspólnoty z nim. Proboszcz, jeżeli uzna, że osoba jest gotowa do powrotu do życia sakramentalnego, zwraca się w jej imieniu do ordynariusza miejsca, do którego należy uwolnienie z ciążącej kary ekskomuniki (kan. 1356 § 1 nr 1 KPK). Ordynariuszowi miejsca należy też przedłożyć kwestię małżeństwa zawartego w jakiejkolwiek formie przez tę osobę w czasie, w którym znajdowała się poza wspólnotą Kościoła, w celu ustalenia jej stanu kanonicznego. O zwolnieniu z cenzury i powrocie do pełnej wspólnoty z Kościołem ordynariusz miejsca powiadamia proboszcza parafii chrztu oraz poleca dokonanie w księdze ochrzczonych adnotacji o następującej treści: „Dnia … powrócił(a) do pełnej wspólnoty z Kościołem katolickim”. Na skruszonego odstępcę ordynariusz miejsca może nałożyć odpowiednią pokutę (kan. 1358 § 2 KPK). W związku ze wzrastającą tendencją sekularyzacji, pokusą życia pozbawionego wymiaru religijnego, Konferencja Episkopatu Polski zachęca usilnie wiernych do nieustannego pielęgnowania i pogłębiania więzi we wspólnocie ludu Bożego oraz odważnego dawania świadectwa wiary, aby wielorakie trudności, napięcia i kryzysy ziemskiego życia mogły być skuteczniej przezwyciężane. Wszystkich wiernych wzywa do modlitwy za braci i siostry, którzy jak ewangeliczne zagubione owce oddalili się od wspólnoty Kościoła, by powrócili na drogę jedności wiary, sakramentów i zwierzchnictwa kościelnego. Dekret został przyjęty przez członków Konferencji Episkopatu Polski, uchwałą nr 20/370/2015, z dnia 7 października 2015 r., podjętą podczas 370. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski, które odbyło się w Warszawie w dniach 6-7 października 2015 r. Dekret wchodzi w życie z dniem 19 lutego 2016 r. Warszawa, dnia 7 października 2015 r. Stanisław Gądecki, Arcybiskup Metropolita Poznański Przewodniczący KEP Artur G. Miziński, Sekretarz Generalny KEP Dekret ogólny w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim wydany przez Konferencję Episkopatu Polski, w dniu 13 marca 2018 r., podczas 378. Zebrania Plenarnego w Warszawie, na podstawie kan. 455 Kodeksu Prawa Kanonicznego, w związku z art. 18 Statutu KEP, po uzyskaniu specjalnego zezwolenia Stolicy Apostolskiej z dnia 3 czerwca 2017 r. Chrześcijaństwo wniosło do kultury europejskiej przekonanie o nienaruszalnej godności osoby ludzkiej. Zakorzenione ono jest w fakcie stworzenia człowieka na „obraz i podobieństwo” Boga. Godność jest przymiotem ludzkiej natury rozumnej i wolnej. Uznanie godności człowieka wymaga odpowiedniej ochrony danych osobowych. Biorąc pod uwagę zasady ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem ich danych osobowych stosowane dotychczas w Kościele katolickim w Polsce, a zwłaszcza mając na uwadze: kan. 220 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 23 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich, gwarantujące prawo do dobrego imienia i prawo do ochrony intymności, kan. 482-491 i kan. 535 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 252-261 i kan. 296 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich, zobowiązujące każdą parafię do prowadzenia ksiąg parafialnych, zgodnie z przepisami Konferencji Biskupów i biskupa diecezjalnego oraz zobowiązujące proboszcza do ich właściwego sporządzania i przechowywania oraz dotyczące obowiązku posiadania archiwum przez kurie diecezjalne i parafie, i zasad ich prowadzenia, kan. 1067 i 1069 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 784 i 786 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich, dotyczące kanonicznego przygotowania do małżeństwa, a w szczególności przekazywania informacji o okolicznościach mających znaczenie dla możliwości jego zawarcia, Motu proprio La cura vigilantissima z dnia 21 marca 2005 r. (AAS 97(2005), s. 353-376), Przepisy Konferencji Episkopatu Polski o prowadzeniu ksiąg parafialnych: ochrzczonych, bierzmowanych, małżeństw i zmarłych, oraz księgi stanu dusz z dnia 26 października 1947 r., Instrukcję opracowaną przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych oraz Sekretariat Konferencji Episkopatu Polski z dnia 23 września 2009 r. „Ochrona danych osobowych w działalności Kościoła katolickiego w Polsce”, Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła z dnia 7 października 2015 r., oraz inne regulacje prawa partykularnego, przypominając powszechnie uznaną zasadę autonomii państwa i Kościoła, mając na względzie konieczność pogodzenia ochrony danych osobowych z korzystaniem z podstawowego prawa do wolności religijnej, zagwarantowanego również w prawie pozytywnym, także w jego wymiarze instytucjonalnym, działając w celu uszczegółowienia przepisów Kodeksu Prawa Kanonicznego i uaktualnienia przepisów prawa partykularnego, postanawia się, co następuje: Rozdział I Zagadnienia ogólne Art. 1 – Przedmiot regulacji Niniejszy dekret określa szczegółowe zasady ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim w Polsce. Art. 2 – Odesłanie do innych przepisów prawa kanonicznego Zasady redagowania, zarządzania oraz nadzoru nad zbiorami danych, a także wykorzystywania danych, są określone przez przepisy powszechnego oraz partykularnego prawa kanonicznego, uzupełniane w razie potrzeby przez przepisy wydane przez Konferencję Episkopatu Polski. Art. 3 – Zakres przedmiotowy Niniejszy dekret ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych w sposób całkowicie lub częściowo zautomatyzowany oraz do przetwarzania w sposób inny niż zautomatyzowany danych osobowych stanowiących część zbioru danych lub mających stanowić część zbioru danych. Art. 4 – Zakres podmiotowy Niniejszy dekret stosuje się do publicznych kościelnych osób prawnych. Art. 5 – Słowniczek pojęć Na potrzeby niniejszego dekretu: „dane osobowe” oznaczają informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej („osobie, której dane dotyczą”); możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej; „przetwarzanie” oznacza operację lub zestaw operacji wykonywanych na danych osobowych lub zestawach danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub niezautomatyzowany, taką jak zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptowanie lub modyfikowanie, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie poprzez przesłanie, rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie; „zbiór danych” oznacza uporządkowany zestaw danych osobowych dostępnych według określonych kryteriów, niezależnie od tego, czy zestaw ten jest scentralizowany, zdecentralizowany czy rozproszony funkcjonalnie lub geograficznie; w działalności Kościoła zbiorami danych są w szczególności: księgi parafialne zawierające rejestr ochrzczonych, bierzmowanych, Pierwszej Komunii świętej, zawartych małżeństw, zgonów, jak również rejestr parafian, alumnów seminariów duchownych, nowicjuszy i członków instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego; „administrator” oznacza osobę prawną lub inną jednostkę organizacyjną, która ustala cele i sposoby przetwarzania danych osobowych; „podmiot przetwarzający” oznacza osobę fizyczną lub prawną, bądź jednostkę organizacyjną, która przetwarza dane osobowe w imieniu administratora; „odbiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną, organ publiczny, bądź jednostkę organizacyjną, której ujawnia się dane osobowe. Organy publiczne, które mogą otrzymywać dane osobowe w ramach konkretnego postępowania zgodnie z prawem, nie są jednak uznawane za odbiorców; „zgoda” osoby, której dane dotyczą oznacza dobrowolne, konkretne, świadome i jednoznaczne okazanie woli, którym osoba, której dane dotyczą, w formie oświadczenia lub wyraźnego działania potwierdzającego, przyzwala na przetwarzanie dotyczących jej danych osobowych; „naruszenie ochrony danych osobowych” oznacza naruszenie bezpieczeństwa prowadzące do przypadkowego lub niezgodnego z prawem zniszczenia, utracenia, zmodyfikowania, nieuprawnionego ujawnienia lub nieuprawnionego dostępu do danych osobowych przesyłanych, przechowywanych lub w inny sposób przetwarzanych; „dane wrażliwe” oznaczają dane ujawniające pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub światopoglądowe, przynależność do związków zawodowych oraz dane genetyczne, dane biometryczne a także dane dotyczące zdrowia lub seksualności osoby fizycznej; „dane genetyczne” oznaczają dane osobowe dotyczące odziedziczonych lub nabytych cech genetycznych osoby fizycznej, które ujawniają niepowtarzalne informacje o fizjologii lub zdrowiu tej osoby i które wynikają w szczególności z analizy próbki biologicznej pochodzącej od tej osoby fizycznej; „dane biometryczne” oznaczają dane osobowe, które wynikają ze specjalnego przetwarzania technicznego, dotyczą cech fizycznych, fizjologicznych lub behawioralnych osoby fizycznej oraz umożliwiają lub potwierdzają jednoznaczną identyfikację tej osoby, takie jak np. wizerunek twarzy lub dane daktyloskopijne; „dane dotyczące zdrowia” oznaczają dane osobowe o zdrowiu fizycznym lub psychicznym osoby fizycznej – w tym o korzystaniu z usług opieki zdrowotnej – ujawniające informacje o stanie jej zdrowia. Rozdział II Zasady przetwarzania danych Art. 6 – Standardy przetwarzania danych Dane osobowe powinny być: przetwarzane zgodnie z prawem, rzetelnie i w sposób przejrzysty dla osoby, której dane dotyczą; zbierane w konkretnych, wyraźnych i prawnie uzasadnionych celach i nieprzetwarzane dalej w sposób niezgodny z tymi celami; dalsze przetwarzanie do celów archiwalnych, do badań naukowych lub historycznych albo do celów statystycznych nie jest uznawane za niezgodne z pierwotnymi celami; adekwatne, stosowne oraz ograniczone do tego, co niezbędne do celów, w których są przetwarzane; prawidłowe i w razie potrzeby uaktualniane; należy podjąć wszelkie rozsądne działania, aby dane osobowe, które są nieprawidłowe w świetle celów ich przetwarzania, zostały niezwłocznie usunięte lub sprostowane; przechowywane w formie umożliwiającej identyfikację osoby, której dane dotyczą, przez okres nie dłuższy, niż jest to niezbędne do celów, w których dane te są przetwarzane; dane osobowe można przechowywać przez okres dłuższy, o ile będą one przetwarzane wyłącznie do celów archiwalnych, do celów badań naukowych lub historycznych albo do celów statystycznych, z zastrzeżeniem że wdrożone zostaną odpowiednie środki techniczne i organizacyjne w celu ochrony praw i wolności osób, których dane dotyczą; przetwarzane w sposób zapewniający odpowiednie bezpieczeństwo danych osobowych, w tym ochronę przed niedozwolonym lub niezgodnym z prawem przetwarzaniem oraz przypadkową utratą, zniszczeniem lub uszkodzeniem, za pomocą odpowiednich środków technicznych lub organizacyjnych. Za przestrzeganie określonych powyżej zasad odpowiedzialny jest administrator, który powinien być w stanie wykazać ich przestrzeganie. Na administratorze spoczywa obowiązek czuwania nad prawidłowym zachowaniem przedmiotowych norm kanonicznych oraz koordynacji działalności ewentualnych współpracowników. Art. 7 – Dopuszczalność przetwarzania danych W działalności publicznych kościelnych osób prawnych przetwarzanie danych osobowych jest dopuszczalne, jeżeli: osoba, której dane dotyczą wyraziła zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów; przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy; przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze, zgodnie z przepisami prawa kanonicznego lub prawa świeckiego; przetwarzanie jest niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby fizycznej; przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi; przetwarzanie jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych, w szczególności, gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem. Przetwarzanie danych wrażliwych dopuszczalne jest wyłącznie w stosunku do osób ochrzczonych w Kościele katolickim i tych, którzy po chrzcie zostali do niego przyjęci (członków Kościoła), łącznie z tymi, którzy złożyli formalne oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła katolickiego, zgodnie z wewnętrznymi przepisami Kościoła („byłych członków Kościoła”) oraz osób utrzymujących z nim stałe kontakty w związku z realizacją celów Kościoła w ramach uprawnionej działalności prowadzonej z zachowaniem odpowiednich zabezpieczeń. Dane te nie są ujawniane poza Kościołem bez zgody osób, których dane dotyczą. Art. 8 – Informowanie o przetwarzaniu danych w przypadku zbierania danych od osoby, której dane dotyczą W przypadku zbierania danych od osoby, której dane dotyczą, administrator danych informuje tę osobę o przetwarzaniu, podając informacje identyfikujące administratora i pozwalające się z nim skontaktować, bądź dane kontaktowe inspektora ochrony danych, wskazując cel przetwarzania danych, podstawę prawną przetwarzania, informacje o odbiorcach oraz zamiarze przekazania danych do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto administrator podaje informacje o okresie przetwarzania danych, informacje o prawie do żądania od administratora dostępu do danych osobowych, prawie domagania się ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania zgodnie z niniejszym Dekretem, oraz informacje o prawie wniesienia skargi do Kościelnego Inspektora Ochrony Danych; Przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy osoba, której dane dotyczą, dysponuje już tymi informacjami. Art. 9 - Informowanie przy zbieraniu danych z innych źródeł Jeżeli danych osobowych nie pozyskano od osoby, której dane dotyczą, administrator podaje osobie, której dane dotyczą, informacje wskazane w art. 8 ust. 1 oraz informacje o źródle pochodzenia danych. Przekazanie informacji powinno nastąpić w rozsądnym terminie po pozyskaniu danych osobowych – najpóźniej w ciągu miesiąca – mając na uwadze okoliczności przetwarzania danych osobowych. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, gdy – i w zakresie, w jakim: osoba, której dane dotyczą, dysponuje już tymi informacjami; udzielenie takich informacji okazuje się niemożliwe lub wymagałoby niewspółmiernie dużego wysiłku; o ile obowiązek, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, może uniemożliwić lub poważnie utrudnić realizację celów takiego przetwarzania. W takich przypadkach administrator podejmuje odpowiednie środki, by chronić prawa i wolności oraz prawnie uzasadnione interesy osoby, której dane dotyczą, w tym udostępnia informacje publicznie; pozyskiwanie lub ujawnianie jest wyraźnie uregulowane prawem, przewidującym odpowiednie środki chroniące prawnie uzasadnione interesy osoby, której dane dotyczą; lub dane osobowe muszą pozostać poufne zgodnie z obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej przewidzianym w prawie, w tym obowiązkiem zachowania tajemnicy spowiedzi, zgodnie z kan. 983 § 1 Kodeksu Prawa Kanonicznego i kan. 773 § 1 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich, tajemnicy, o której mowa w kan. 983 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego i kan. 773 § 2 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich oraz tajemnicy duszpasterskiej. Art. 10 - Publikacja periodyków urzędowych Roczniki (informatory, schematyzmy, itp.) jako użyteczne narzędzia do wykonywania zadań instytucjonalnych kościelnych publicznych osób prawnych, wydawane są pod ich własną redakcją i zawierają dane niezbędne do określenia organów, urzędów, struktur, osób uprawnionych do ich reprezentacji i personelu pomocniczego. Periodyki informacyjne przeznaczone do użytku wewnętrznego, opisujące najważniejsze wydarzenia z życia i działalności redagujących je podmiotów kościelnych, mogą zawierać dane dotyczące osób uczestniczących w uroczystościach i wydarzeniach oraz dane dotyczące osób, które złożyły darowiznę, o ile w poszczególnych przypadkach zainteresowani nie wnosili o ich nieujawnianie. Zasady zawarte w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do publikacji cyfrowych i stron internetowych. Rozdział III Prawa osoby, której dane dotyczą Art. 11 - Prawo do informacji o przetwarzaniu danych Osoba, której dane dotyczą, jest uprawniona do uzyskania od administratora potwierdzenia, czy przetwarzane są jej dane osobowe, a jeżeli ma to miejsce, jest uprawniona do uzyskania dostępu do nich oraz do otrzymania następujących informacji: cele przetwarzania; kategorie odnośnych danych osobowych; informacje o odbiorcach lub kategoriach odbiorców, którym dane osobowe zostały lub zostaną ujawnione; w miarę możliwości planowany okres przechowywania danych osobowych, a gdy nie jest to możliwe, kryteria ustalania tego okresu; informacje o prawie do żądania od administratora sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych osobowych, zgodnie z niniejszym Dekretem; informacje o prawie wniesienia skargi do Kościelnego Inspektora Ochrony Danych; jeżeli dane osobowe nie zostały zebrane od osoby, której dane dotyczą – informacje o ich źródle. Jeżeli dane osobowe są przekazywane do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osoba, której dane dotyczą, ma prawo zostać poinformowana o odpowiednich zabezpieczeniach, związanych z przekazaniem. Administrator, ma obowiązek, na żądanie osoby, której dane dotyczą, dostarczyć jej kopię danych podlegających przetwarzaniu. Każdy ma prawo do żądania i otrzymania, osobiście lub za pośrednictwem prawnie ustanowionego pełnomocnika, certyfikatów, wyciągów, świadectw, w postaci kopii lub dokumentu autentycznego, zawierających dane jego dotyczące. Wyłączeniu podlegają dane, które jako nie pochodzące od wnioskodawcy, są objęte tajemnicą na mocy prawa lub nie można ich oddzielić od danych dotyczących osób trzecich i ze względu na poufność wymagają ochrony. Za wystawienie dokumentów, o których mowa w ust. 4, administrator może pobrać opłatę w rozsądnej wysokości wynikającej z kosztów administracyjnych. Prawo pobrania opłaty dotyczy również kolejnych kopii danych osobowych podlegających przetwarzaniu, sporządzonych na wniosek osoby, której dane dotyczą po zrealizowaniu przez administratora obowiązku określonego w ust. 3. Art. 12 - Prawo do żądania sprostowania danych Osoba, której dane dotyczą, ma prawo żądać od administratora niezwłocznego sprostowania dotyczących jej danych osobowych, jeżeli dane są nieprawidłowe. Wniosek o sprostowanie danych powinien zostać przedstawiony w formie pisemnej administratorowi, osobiście lub za pośrednictwem prawnie ustanowionego pełnomocnika, z załączeniem właściwych dokumentów, w razie potrzeby także cywilnych. Jeżeli administrator odmówi przyjęcia wniosku o sprostowanie danych, powinien pisemnie powiadomić o odmowie wnioskodawcę, który będzie mógł złożyć ponownie wniosek do ordynariusza miejsca lub wyższego przełożonego instytutu życia konsekrowanego lub stowarzyszenia życia apostolskiego. Sprostowanie danych dotyczących aktów i faktów dotyczących stanu kanonicznego osoby może zostać dokonane jedynie za zezwoleniem ordynariusza miejsca lub wyższego przełożonego instytutu życia konsekrowanego lub stowarzyszenia życia apostolskiego. Art. 13 – Prawo do żądania dokonania adnotacji i uzupełnienia danych Z uwzględnieniem celów przetwarzania, osoba, której dane dotyczą, ma prawo w uzasadnionym zakresie żądać umieszczenia w zbiorze danych adnotacji lub uzupełnienia niekompletnych danych osobowych, w tym poprzez przedstawienie dodatkowego oświadczenia. Wniosek o dokonanie adnotacji lub uzupełnienie danych powinien spełniać warunki określone w art. 12 ust. 2. Adnotacja dokonana na marginesie dokumentu stanowi jego część integralną. Jej treść winna być umieszczona w każdym wyciągu lub kopii aktu. Administrator powiadamia pisemnie wnioskodawcę o dokonanej adnotacji. W przypadku odrzucenia wniosku, zostaje on odnotowany i przechowywany w aneksie do właściwego zbioru. Administrator powiadamia na piśmie o odrzuceniu wniosku zainteresowanego, który może ponownie złożyć wniosek do ordynariusza miejsca lub wyższego przełożonego instytutu życia konsekrowanego lub stowarzyszenia życia apostolskiego. Art. 14 – Prawo do żądania usunięcia danych Osoba, której dane dotyczą, ma prawo żądania od administratora niezwłocznego usunięcia danych osobowych, a administrator ma obowiązek bez zbędnej zwłoki usunąć dane osobowe, jeżeli zachodzi jedna z następujących okoliczności: dane osobowe nie są już niezbędne do celów, w których zostały zebrane lub w inny sposób przetwarzane; osoba, której dane dotyczą, cofnęła zgodę, na której opiera się przetwarzanie danych, i nie ma innej podstawy prawnej przetwarzania; dane osobowe były przetwarzane niezgodnie z prawem. Jeżeli administrator upublicznił dane osobowe, a ma obowiązek ich usunięcia, to – biorąc pod uwagę dostępną technologię i koszt realizacji – podejmuje rozsądne działania, w tym środki techniczne, by poinformować administratorów przetwarzających te dane osobowe, że osoba, której dane dotyczą, żąda, by administratorzy ci usunęli wszelkie łącza do tych danych, kopie tych danych lub ich replikacje. Zasady, o których mowa w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, w zakresie w jakim przetwarzanie jest niezbędne: do korzystania z prawa do swobody wypowiedzi i wolności informacji; do wywiązania się z obowiązku prawnego wymagającego przetwarzania lub do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi; do celów archiwalnych w interesie publicznym, do celów badań naukowych lub historycznych albo do celów statystycznych, o ile prawdopodobne jest, że prawo, o którym mowa w ust. 1, uniemożliwi lub poważnie utrudni realizację celów takiego przetwarzania; do ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń. Prawo do żądania usunięcia danych nie przysługuje w przypadku, gdy dane dotyczą udzielonych sakramentów bądź w inny sposób odnoszą się do kanonicznego statusu osoby. Tego typu wniosek powinien zostać odnotowany w zbiorze i zobowiązuje administratora do niewykorzystywania danych objętych wnioskiem bez zgody ordynariusza miejsca lub wyższego przełożonego instytutu życia konsekrowanego lub stowarzyszenia życia apostolskiego. Art. 15 – Prawo do żądania ograniczenia przetwarzania Osoba, której dane dotyczą, ma prawo żądania od administratora ograniczenia przetwarzania danych w następujących przypadkach, gdy: osoba, której dane dotyczą, kwestionuje prawidłowość danych osobowych – na okres pozwalający administratorowi sprawdzić prawidłowość tych danych; przetwarzanie jest niezgodne z prawem, a osoba, której dane dotyczą, sprzeciwia się usunięciu danych osobowych, żądając w zamian ograniczenia ich wykorzystywania; administrator nie potrzebuje już danych osobowych do celów przetwarzania, ale są one potrzebne osobie, której dane dotyczą, do ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń. Jeżeli na mocy ust. 1 przetwarzanie zostało ograniczone, takie dane osobowe można przetwarzać, z wyjątkiem przechowywania, wyłącznie za zgodą osoby, której dane dotyczą, lub w celu ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń, lub w celu ochrony praw innej osoby fizycznej lub prawnej, lub z uwagi na ważne względy interesu publicznego. Przed uchyleniem ograniczenia przetwarzania administrator informuje o tym osobę, której dane dotyczą, która żądała ograniczenia na mocy ust. 1. Art. 16 - Obowiązek powiadomienia Administrator informuje każdego odbiorcę, któremu ujawniono dane osobowe, o sprostowaniu lub usunięciu danych osobowych lub ograniczeniu przetwarzania, chyba że okaże się to niemożliwe lub będzie wymagać niewspółmiernie dużego wysiłku. Administrator informuje osobę, której dane dotyczą, o tych odbiorcach, jeżeli osoba, której dane dotyczą, tego zażąda. Rozdział IV Administrator i podmiot przetwarzający Art. 17 – Obowiązki administratora Administrator powinien wdrożyć odpowiednie środki techniczne i organizacyjne w celu ochrony danych, uwzględniając charakter, zakres, kontekst i cele przetwarzania oraz ryzyko naruszenia praw lub wolności osób fizycznych. Administrator jest zobowiązany do przestrzegania przepisów kanonicznych dotyczących starannego przechowywania, dozwolonego użytku i właściwego zarządzania danymi osobowymi. Jeżeli jest to proporcjonalne w stosunku do czynności przetwarzania, środki, o których mowa w ust. 1, obejmują wdrożenie przez administratora odpowiednich polityk ochrony danych. Zarówno na etapie projektowania, jak też w trakcie procesów przetwarzania administrator powinien zastosować odpowiednie środki techniczne i organizacyjne, służące ochronie danych a także pozwalające, aby domyślnie przetwarzane były wyłącznie te dane osobowe, które są niezbędne dla osiągnięcia celu przetwarzania. Art. 18 – Współadministratorzy Jeżeli co najmniej dwóch administratorów wspólnie ustala cele i sposoby przetwarzania, są oni współadministratorami. W drodze uzgodnień współadministratorzy w przejrzysty sposób określają odpowiednie zakresy swoich obowiązków i odpowiedzialności. Uzgodnienia, o których mowa w ust. 1, należycie odzwierciedlają odpowiednie zakresy obowiązków współadministratorów oraz relacje pomiędzy nimi a podmiotami, których dane dotyczą. Zasadnicza treść uzgodnień jest udostępniana podmiotom, których dane dotyczą. Niezależnie od uzgodnień, o których mowa w ust. 1, osoba, której dane dotyczą, może wykonywać przysługujące jej prawa wobec każdego z współadministratorów. Art. 19 – Powierzenie przetwarzania i obowiązki podmiotu przetwarzającego Jeżeli przetwarzanie ma być dokonywane w imieniu administratora przez podmiot przetwarzający, podmiot ten powinien zapewniać wystarczające gwarancje wdrożenia odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych, by przetwarzanie spełniało wymogi niniejszego dekretu i gwarantowało ochronę praw osób, których dane dotyczą. Przetwarzanie danych przez podmiot przetwarzający powinno opierać się na umowie lub innym zobowiązaniu prawnym ustalającym zakres odpowiedzialności i procedury, gwarantującym, że podmiot przetwarzający: będzie przetwarzał dane wyłącznie w zakresie i celu określonym w umowie; zapewni, by osoby upoważnione do przetwarzania danych zobowiązały się do zachowania tajemnicy; podejmie środki wymagane w celu zabezpieczenia danych; będzie pomagał administratorowi wypełniać obowiązki w zakresie informowania osób, których dane dotyczą, realizowania ich uprawnień oraz obowiązki dotyczące zawiadamiania o naruszeniach; po zakończeniu świadczenia usług związanych z przetwarzaniem zależnie od decyzji administratora usunie lub zwróci mu wszelkie dane osobowe oraz usunie wszelkie ich istniejące kopie; udostępni administratorowi wszelkie informacje niezbędne do wykazania spełnienia obowiązków określonych w niniejszym artykule oraz umożliwi administratorowi lub audytorowi upoważnionemu przez administratora przeprowadzanie audytów. Podmiot przetwarzający nie może korzystać z usług innego podmiotu przetwarzającego bez uprzedniej pisemnej zgody administratora. Powierzenie przetwarzania danych podmiotowi nie należącemu do porządku kanonicznego musi zostać dokonane na podstawie umowy zawartej zgodnie z kan. 1290 Kodeksu Prawa Kanonicznego i kan. 1034 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich, z zastrzeżeniem, że także na podmiocie, któremu zostają powierzone dane spoczywa obowiązek zachowania przepisów niniejszego dekretu. Art. 20 – Przetwarzanie z upoważnienia. Obowiązek zachowania tajemnicy Podmiot przetwarzający oraz każda osoba działająca z upoważnienia administratora lub podmiotu przetwarzającego i mająca dostęp do danych osobowych przetwarzają je wyłącznie na polecenie administratora, chyba że wymaga tego prawo. Administrator oraz każda inna osoba posiadająca stały dostęp do danych gromadzonych przez podmioty kościelne lub przez nie prawnie nabytych, jest zobowiązana do zachowania tajemnicy dotyczącej wszystkich przetwarzanych danych osobowych. Obowiązek zachowania tajemnicy pozostaje nienaruszony także po zakończeniu pełnienia funkcji. Art. 21 - Rejestrowanie czynności przetwarzania Każdy administrator prowadzi rejestr czynności przetwarzania danych osobowych, za które odpowiada. W rejestrze tym zamieszcza się następujące informacje: imię i nazwisko lub nazwę oraz dane kontaktowe administratora oraz współadministratorów, a także gdy ma to zastosowanie – inspektora ochrony danych; cele przetwarzania; opis kategorii osób, których dane dotyczą, oraz kategorii danych osobowych; kategorie odbiorców, którym dane osobowe zostały lub zostaną ujawnione; gdy ma to zastosowanie, informacje o przekazywaniu danych do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; jeżeli jest to możliwe, planowane terminy usunięcia poszczególnych kategorii danych; jeżeli jest to możliwe, ogólny opis technicznych i organizacyjnych środków bezpieczeństwa. Każdy podmiot przetwarzający prowadzi rejestr wszystkich kategorii czynności przetwarzania dokonywanych w imieniu administratora, zawierający następujące informacje: imię i nazwisko lub nazwa oraz dane kontaktowe podmiotu przetwarzającego lub podmiotów przetwarzających oraz każdego administratora, w imieniu którego działa podmiot przetwarzający, a gdy ma to zastosowanie – inspektora ochrony danych; kategorie przetwarzań dokonywanych w imieniu każdego z administratorów; gdy ma to zastosowanie – przekazania danych osobowych do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; jeżeli jest to możliwe, ogólny opis technicznych i organizacyjnych środków bezpieczeństwa. Rejestry, o których mowa w ust. 1 i 2, mają formę pisemną, w tym elektroniczną. Administrator lub podmiot przetwarzający udostępniają rejestr na żądanie Kościelnego Inspektora Ochrony Danych. Art. 22 – Bezpieczeństwo przetwarzania Uwzględniając stan wiedzy technicznej, koszt wdrażania oraz charakter, zakres, kontekst i cele przetwarzania oraz ryzyko naruszenia praw lub wolności osób fizycznych o różnym prawdopodobieństwie wystąpienia i wadze zagrożenia, administrator i podmiot przetwarzający wdrażają odpowiednie środki techniczne i organizacyjne, aby zapewnić stopień bezpieczeństwa odpowiadający temu ryzyku. Oceniając, czy stopień bezpieczeństwa jest odpowiedni, uwzględnia się ryzyko wiążące się z przetwarzaniem, w szczególności wynikające z przypadkowego lub niezgodnego z prawem zniszczenia, utraty, modyfikacji, nieuprawnionego ujawnienia lub nieuprawnionego dostępu do danych osobowych przesyłanych, przechowywanych lub w inny sposób przetwarzanych. Administrator oraz podmiot przetwarzający podejmują działania w celu zapewnienia, by każda osoba fizyczna działająca z upoważnienia administratora lub podmiotu przetwarzającego, która ma dostęp do danych osobowych, przetwarzała je wyłącznie na polecenie administratora, chyba że wymaga tego od niej prawo. Art. 23 – Warunki przechowywania zbiorów danych Zbiory danych powinny być przechowywane w pomieszczeniu przeznaczonym do tego celu, bezpiecznym, należącym lub dostępnym wyłącznie dla administratora, podmiotu przetwarzającego oraz osób przetwarzających na podstawie upoważnienia. W przypadku braku pomieszczenia o takich właściwościach, powinny być one przechowywane w szafie umieszczonej w lokalu należącym do administratora lub podmiotu przetwarzającego na zlecenie administratora lub dostępnym wyłącznie im i osobom przez nich upoważnionym, z wystarczającą gwarancją ich bezpieczeństwa i nienaruszalności. Art. 24 – Przechowywanie danych w archiwach Szczególną uwagę należy zwrócić na zapewnienie nienaruszalności archiwów i ich zarządzanie. Archiwum powinno być wyposażone w system zamknięcia, który gwarantuje wystarczającą ochronę przed kradzieżą i włamaniem. Klucze do archiwum winny być starannie przechowywane przez administratora danych lub osobę przez niego upoważnioną. Staranność powinna być dochowana także przy autoryzacji dostępu udzielanego osobom postronnym. Art. 25 – Przechowywanie danych w archiwach cyfrowych Dane zawarte w archiwach cyfrowych winny być zarządzane za pomocą licencjonowanego oprogramowania, pozwalającego na kontrolę dostępu przy pomocy systemu identyfikatorów i haseł dostępu. Administrator winien zapewnić bezpieczeństwo danych poprzez okresowo dokonywany ich zapis i przeniesienie na inne nośniki, zabezpieczone przed dostępem osób postronnych. Urządzenia i nośniki zawierające dane winny być przechowywane w pomieszczeniach zamkniętych i zabezpieczonych przed dostępem osób nieuprawnionych. Art. 26 – Tajne archiwum Tajne archiwum, ustanowione na podstawie ogólnych przepisów kanonicznych winno być strzeżone z uwzględnieniem jego szczególnego charakteru, zgodnie z przepisami kan. 489-490 Kodeksu Prawa Kanonicznego i kan. 259-260 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich oraz odpowiednimi przepisami partykularnymi, w tym obowiązującymi w instytutach życia konsekrowanego i stowarzyszeniach życia apostolskiego. Art. 27 – Zgłaszanie naruszenia ochrony danych osobowych Kościelnemu Inspektorowi Ochrony Danych W przypadku naruszenia ochrony danych osobowych, administrator bez zbędnej zwłoki – w miarę możliwości, nie później niż w terminie 72 godzin po stwierdzeniu naruszenia – zgłasza je Kościelnemu Inspektorowi Ochrony Danych, chyba że jest mało prawdopodobne, by naruszenie to skutkowało ryzykiem naruszenia praw lub wolności osób fizycznych. Do zgłoszenia przekazanego po upływie 72 godzin dołącza się wyjaśnienie przyczyn opóźnienia. Podmiot przetwarzający po stwierdzeniu naruszenia ochrony danych osobowych bez zbędnej zwłoki zgłasza je administratorowi. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno co najmniej: opisywać charakter naruszenia ochrony danych osobowych, w tym w miarę możliwości wskazywać kategorie i przybliżoną liczbę osób, których dane dotyczą, oraz kategorie i przybliżoną liczbę wpisów danych osobowych, których dotyczy naruszenie; zawierać imię i nazwisko oraz dane kontaktowe inspektora ochrony danych lub oznaczenie innego punktu kontaktowego, od którego można uzyskać więcej informacji; opisywać możliwe konsekwencje naruszenia ochrony danych osobowych; opisywać środki zastosowane lub proponowane przez administratora w celu zaradzenia naruszeniu ochrony danych osobowych, w tym w stosownych przypadkach środki w celu zminimalizowania jego ewentualnych negatywnych skutków. Jeżeli – i w zakresie, w jakim – informacji nie da się udzielić w tym samym czasie, można ich udzielać sukcesywnie bez zbędnej zwłoki. Administrator dokumentuje wszelkie naruszenia ochrony danych osobowych, w tym okoliczności naruszenia ochrony danych osobowych, jego skutki oraz podjęte działania zaradcze. Dokumentacja ta powinna pozwolić Kościelnemu Inspektorowi Ochrony Danych na weryfikowanie przestrzegania niniejszego artykułu. Art. 28 - Zawiadamianie osoby, której dane dotyczą, o naruszeniu ochrony danych osobowych Jeżeli naruszenie ochrony danych osobowych może powodować wysokie ryzyko naruszenia praw lub wolności osób fizycznych, administrator bez zbędnej zwłoki zawiadamia osobę, której dane dotyczą, o takim naruszeniu. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, jasnym i prostym językiem opisuje charakter naruszenia ochrony danych osobowych oraz zawiera przynajmniej informacje i środki, o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 2-4. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wymagane, w następujących przypadkach: administrator wdrożył odpowiednie techniczne i organizacyjne środki ochrony i środki te zostały zastosowane do danych osobowych, których dotyczy naruszenie, w szczególności środki takie jak szyfrowanie, uniemożliwiające odczyt osobom nieuprawnionym do dostępu do tych danych osobowych; administrator zastosował następnie środki eliminujące prawdopodobieństwo wysokiego ryzyka naruszenia praw lub wolności osoby, której dane dotyczą, o którym mowa w ust. 1; wymagałoby ono niewspółmiernie dużego wysiłku. W takim przypadku wydany zostaje publiczny komunikat lub zastosowany zostaje podobny środek, za pomocą którego osoby, których dane dotyczą, zostają poinformowane w równie skuteczny sposób. Jeżeli administrator nie zawiadomił jeszcze osoby, której dane dotyczą, o naruszeniu ochrony danych osobowych, Kościelny Inspektor Ochrony Danych – biorąc pod uwagę prawdopodobieństwo, że to naruszenie ochrony danych osobowych spowoduje wysokie ryzyko – może od niego tego zażądać lub może stwierdzić, że spełniony został jeden z warunków, o których mowa w ust. 3. Art. 29 – Zgłoszenie naruszenia innym podmiotom Niezależnie od spełnienia obowiązków określonych w art. 27-28, administrator winien zgłosić bezzwłocznie właściwej władzy kościelnej, a w razie potrzeby także organom ścigania, każde wtargnięcie do archiwum, lub do pomieszczenia, w którym przechowywane są zbiory danych, którego skutkiem była utrata lub zniszczenie rejestrów, akt, dokumentów urzędowych, indeksów i katalogów zawierających dane osobowe. Art. 30 – Powołanie inspektora ochrony danych Kościelna publiczna osoba prawna może wyznaczyć inspektora ochrony danych. W przypadku, gdy przetwarzanie danych odbywa się na dużą skalę, kościelna publiczna osoba prawna powinna wyznaczyć inspektora ochrony danych. Kilka kościelnych publicznych osób prawnych może wyznaczyć jednego inspektora ochrony danych, o ile można będzie łatwo nawiązać z nim kontakt z każdej jednostki organizacyjnej. Inspektor ochrony danych powinien być wyznaczany na podstawie kwalifikacji zawodowych, a w szczególności wiedzy fachowej na temat prawa i praktyki w dziedzinie ochrony danych oraz umiejętności wypełnienia zadań, o których mowa w art. 32. Inspektor ochrony danych może być członkiem personelu administratora lub podmiotu przetwarzającego lub wykonywać zadania na podstawie umowy o świadczenie usług. Administrator lub podmiot przetwarzający publikują dane kontaktowe inspektora ochrony danych i zawiadamiają o nich Kościelnego Inspektora Ochrony Danych. Art. 31 – Status inspektora ochrony danych Administrator oraz podmiot przetwarzający zapewniają, by inspektor ochrony danych był właściwie i niezwłocznie włączany we wszystkie sprawy dotyczące ochrony danych osobowych. Administrator oraz podmiot przetwarzający wspierają inspektora ochrony danych w wypełnianiu przez niego zadań, zapewniając mu zasoby niezbędne do wykonania tych zadań oraz dostęp do danych osobowych i operacji przetwarzania, a także zasoby niezbędne do utrzymania jego wiedzy fachowej. Administrator oraz podmiot przetwarzający zapewniają, by inspektor ochrony danych nie otrzymywał instrukcji, które uniemożliwiałyby mu wykonywanie jego zadań. Nie powinien on być odwoływany ani karany przez administratora ani podmiot przetwarzający za wypełnianie swoich zadań. Inspektor ochrony danych bezpośrednio podlega administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu. Osoby, których dane dotyczą, mogą kontaktować się z inspektorem ochrony danych we wszystkich sprawach związanych z przetwarzaniem ich danych osobowych oraz z wykonywaniem praw przysługujących im na mocy niniejszego dekretu. Inspektor ochrony danych jest zobowiązany do zachowania tajemnicy lub poufności co do wykonywania swoich zadań – zgodnie z przepisami prawa kanonicznego lub świeckiego. Inspektor ochrony danych może wykonywać inne zadania i obowiązki. Administrator lub podmiot przetwarzający zapewniają, by takie zadania i obowiązki nie powodowały konfliktu interesów. Art. 32 – Zadania inspektora ochrony danych Do zadań inspektora ochrony danych należy: informowanie administratora, podmiotu przetwarzającego oraz pracowników, którzy przetwarzają dane osobowe, o spoczywających na nich obowiązkach w zakresie ochrony danych i doradzanie im w tej sprawie; monitorowanie przestrzegania niniejszego dekretu oraz polityk administratora lub podmiotu przetwarzającego w dziedzinie ochrony danych osobowych, w tym podział obowiązków, działania zwiększające świadomość, szkolenia personelu uczestniczącego w operacjach przetwarzania oraz powiązane z tym audyty; współpraca z Kościelnym Inspektorem Ochrony Danych; pełnienie funkcji punktu kontaktowego dla Kościelnego Inspektora Ochrony Danych w kwestiach związanych z przetwarzaniem oraz w stosownych przypadkach prowadzenie konsultacji we wszelkich innych sprawach. Art. 33 – Współpraca z organem nadzorczym Administrator, podmiot przetwarzający i inspektor ochrony danych – jeśli został on wyznaczony – współpracują z Kościelnym Inspektorem Ochrony Danych w ramach wykonywania przez niego zadań. Art. 34 – Przekazywanie danych i sporządzanie wypisów Przekazanie danych do innego kościelnego zbioru danych może nastąpić na wniosek osoby, której dane dotyczą lub na wniosek administratora zbioru danych, w którym mają zostać użyte wnioskowane dane. Może to nastąpić poprzez dostarczenie bezpośrednie lub za pośrednictwem poczty lub – z zachowaniem ostrożności – drogą elektroniczną. Przekazywanie danych osobowych przez kościelne publiczne osoby prawne innym podmiotom może nastąpić w przypadku, gdy: jest to niezbędne dla wykonania zadań określonych w przepisach prawa; osoba, której dane dotyczą została o tym poinformowana i uprzednio wyraziła zgodę na przekazanie danych w formie pisemnej; przekazanie jest niezbędne dla wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą lub w interesie której dane miałyby zostać przekazane; przekazanie jest niezbędne ze względu na ważne względy interesu publicznego. Dokonanie wypisu i przekazanie danych zawartych w zbiorze poza przypadkami przewidzianymi w ust. 1 i 2 oraz w art. 11 ust. 4, jest ponadto dopuszczalne: dla celów badawczych, z zachowaniem kryteriów metodologicznych i deontologicznych odnoszących się do badań historycznych, a w szczególności wskazanych w regulacjach dotyczących archiwów kościelnych; dla celów statystycznych, po uprzednim usunięciu danych identyfikujących osoby. Rozdział V Kościelny Inspektor Ochrony Danych Art. 35 – Niezależność Kościelnego Inspektora Ochrony Danych Kościelny Inspektor Ochrony Danych jest niezależnym organem monitorującym i zapewniającym przestrzeganie przepisów o ochronie danych osobowych w ramach i zgodnie z działaniem Kościoła katolickiego i jego struktur. Kościelny Inspektor Ochrony Danych w zakresie wykonywania swoich zadań nadzorczych nie podlega poleceniom innych podmiotów. Funkcja Kościelnego Inspektora Ochrony Danych jest urzędem w rozumieniu kan. 145 Kodeksu Prawa Kanonicznego. Osoba pełniąca funkcję Kościelnego Inspektora Ochrony Danych ma obowiązek powstrzymać się od wszelkich zajęć i działań, niedających się pogodzić z pełnioną funkcją. Konferencja Episkopatu Polski zapewnia warunki i środki niezbędne do skutecznego wypełniania zadań przez Kościelnego Inspektora Ochrony Danych. Art. 36 – Wybór Kościelnego Inspektora Ochrony Danych Kościelny Inspektor Ochrony Danych jest wybierany przez Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski na czteroletnią kadencję. Ta sama osoba może być wybierana na kolejne kadencje. Osoba pełniąca funkcję Kościelnego Inspektora Ochrony Danych powinna posiadać odpowiednią wiedzę, doświadczenie i umiejętności w zakresie ochrony danych osobowych, niezbędne do prawidłowego wypełniania swoich zadań. Kościelny Inspektor Ochrony Danych może zostać odwołany z pełnionej funkcji tylko w przypadku, gdy dopuścił się poważnego uchybienia swoich obowiązków albo przestał spełniać wymogi niezbędne do pełnienia urzędu. Kościelny Inspektor Ochrony Danych może złożyć rezygnację z pełnionego urzędu. Winna być ona złożona na piśmie i osiąga skutek z chwilą jej notyfikowania Przewodniczącemu Konferencji Episkopatu Polski. Art. 37 – Zadania Kościelnego Inspektora Ochrony Danych Do zadań Kościelnego Inspektora Ochrony Danych należy: monitorowanie i zapewnianie przestrzegania przepisów o ochronie danych osobowych w ramach i zgodnie z działaniem Kościoła katolickiego i jego struktur; upowszechnianie wiedzy o ochronie danych osobowych w Kościele; doradzanie administratorom danych i podmiotom przetwarzającym w Kościele w zakresie ochrony danych osobowych; udzielanie osobie, której dane dotyczą informacji dotyczących uprawnień przysługujących jej w związku z przetwarzaniem jej danych osobowych; rozpatrywanie skarg dotyczących przestrzegania przepisów ustanowionych w Kościele w zakresie ochrony danych osobowych; podejmowanie decyzji dotyczących dopuszczalności przekazywania danych do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeśli istnieją uzasadnione wątpliwości odnośnie do ochrony tych danych; współpraca z krajowym organem nadzorczym, w tym dzielenie się informacjami oraz świadczenie wzajemnej pomocy w celu zapewnienia przestrzegania przepisów o ochronie danych osobowych; monitorowanie zmian w działalności Kościoła mających wpływ na ochronę danych osobowych, w szczególności stosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych; przedkładanie Konferencji Episkopatu Polski propozycji regulacji prawnych bądź zmian regulacji dotyczących ochrony danych osobowych. Kościelny Inspektor Ochrony Danych nie jest uprawniony do monitorowania i ingerencji w przekazywanie danych do Stolicy Apostolskiej. Kościelny Inspektor Ochrony Danych nie może monitorować ani ingerować w przetwarzanie danych dokonywane przez sądy w ramach sprawowania przez nie wymiaru sprawiedliwości. Art. 38 – Uprawnienia Kościelnego Inspektora Ochrony Danych W celu realizacji zadań Kościelny Inspektor Ochrony Danych jest uprawniony do: żądania od podmiotów przetwarzających dane osobowe w Kościele udzielenia informacji związanych z przetwarzaniem i ochroną danych; przeprowadzenia kontroli działalności podmiotów przetwarzających dane osobowe w Kościele; nakazania przywrócenia stanu zgodnego z prawem w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości przy przetwarzaniu danych; nakazania administratorowi poinformowania osoby, której dane dotyczą o naruszeniu ochrony danych; podjęcia innych środków, niezbędnych do zapewnienia skutecznej ochrony danych osobowych w Kościele. Art. 39 – Sprawozdanie z działalności Kościelnego Inspektora Ochrony Danych Kościelny Inspektor Ochrony Danych sporządza roczne sprawozdanie ze swojej działalności, które jest przekazywane Konferencji Episkopatu Polski oraz publikowane w Aktach Konferencji Episkopatu Polski. Art. 40 – Nadzór Niezależnie od monitorowania i zapewniania przez Kościelnego Inspektora Ochrony Danych przestrzegania przepisów w zakresie ochrony danych osobowych w rozumieniu art. 35 ust. 1 niniejszego Dekretu, do biskupa diecezjalnego w ramach zwyczajnych działań kontrolnych (np. podczas wizytacji kanonicznych) należy także nadzór nad prawidłowym przestrzeganiem przepisów dotyczących pozyskiwania, przechowywania i przetwarzania danych osobowych. W instytutach życia konsekrowanego i stowarzyszeniach życia apostolskiego nadzór, o którym mowa w ustępie poprzedzającym, sprawuje wyższy przełożony. Rozdział VI Procedura odwoławcza i odpowiedzialność za naruszenie przepisów niniejszego Dekretu ogólnego Art. 41 – Procedura odwoławcza Jeśli osoba, której dane dotyczą, uzna, że przetwarzanie danych nie jest zgodne z przepisami niniejszego Dekretu, może złożyć skargę do Kościelnego Inspektora Ochrony Danych, a następnie do właściwej dykasterii Stolicy Apostolskiej, zgodnie z przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego. Art. 42 – Sankcje Kto powoduje szkody materialne lub moralne poprzez nieuprawnione pozyskanie, przechowywanie i wykorzystywanie danych osobowych jest zobowiązany do naprawienia szkody zgodnie z kan. 128 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 935 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich. Karze przewidzianej przez kan. 1389 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 1464 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich podlega ten, kto naruszając niniejsze przepisy: nadużywa władzy kościelnej lub urzędu; dokona lub zaniecha bezprawnie z powodu zawinionego zaniedbania aktu władzy kościelnej lub aktu urzędowego powodując szkodę dla innej osoby. Karą przewidzianą w kan. 1390 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 1452 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich może zostać ukarany ten, kto nie zachowując niniejszych przepisów narusza czyjeś dobre imię. Jeżeli przestępstwo polega na naruszeniu obowiązku służbowego kara podlega zaostrzeniu i może także polegać na odwołaniu lub na pozbawieniu urzędu zgodnie z kan. 193 § 1 i 3; 196 § 1; 1336 § 1, n. 2° i 1389 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 975 § 1 i 2; 978; 1464 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich. Rozdział VII Przepisy końcowe Art. 43 – Zasada swobody komunikacji Kościół katolicki w Polsce, jego osoby prawne i fizyczne korzystają ze swobody utrzymywania stosunków i komunikowania się ze Stolicą Apostolską, z Konferencjami Biskupów, z Kościołami partykularnymi, a także między sobą i z innymi wspólnotami, instytucjami, organizacjami i osobami w kraju i za granicą. Żaden artykuł tego Dekretu nie może być interpretowany w sposób, który w istotnym stopniu ograniczałby tę swobodę. Art. 44 – Wejście w życie Niniejszy Dekret wchodzi w życie po uzyskaniu recognitioStolicy Apostolskiej z chwilą promulgacji, zgodnie z kan. 455 § 2 i 3 w związku z kan. 8 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego. Promulgacja niniejszego Dekretu następuje poprzez zamieszczenie go na oficjalnej stronie internetowej Konferencji Episkopatu Polski. Stanisław Gądecki Arcybiskup Metropolita Poznański Przewodniczący KEP Artur G. Miziński Sekretarz Generalny KEP
Chodzi o rozmowę, która ukazała się wczoraj (8 listopada) na stronie internetowej „Wyborczej". Zastępca dyrektora Caritas Archidiecezji Białostockiej wyznał w niej, że we wrześniu dokonał aktu apostazji, czyli poprzez ten akt zdecydował o odejściu ze wspólnoty Kościoła rzymskokatolickiego.
19 lutego 2016 r. uzyskał moc obowiązującą „Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła”. Zastąpił on poprzedni dokument Episkopatu z roku 2008. Procedura została złagodzona (nie potrzeba już dwóch świadków, ani dwóch wizyt na plebanii) i przedstawia się obecnie w następujący sposób. Co jest potrzebne: Osobista wizyta na plebanii Musisz być osobą pełnoletnią i złożyć pisemne oświadczenie woli osobiście Trzy kopie deklaracji wystąpienia Świadectwo chrztu Dowód osobisty Procedura W Parafii chrztu uzyskujesz świadectwo chrztu. Idziesz do parafii zamieszkania (nawet tymczasowego) czyli tej, której proboszcz puka do Ciebie po kolędzie). Proboszcz weryfikuje Twą tożsamość. Proboszcz ma obowiązek spróbować odwieść Cię od Twojej decyzji. W obecności proboszcza podpisujesz trzy egzemplarze aktu wystąpienia. Jedna kopia jest dla Ciebie, jedna dla proboszcza i jedna dla kurii. Proboszcz wysyła akt wystąpienia do kurii. Kuria poleca parafii chrztu dokonać wpisu o wystąpieniu w Księdze Chrztu. Ponownie uzyskujesz w parafii chrztu świadectwo chrztu - tym razem z dopiskiem o dokonanym wystąpieniu z Kościoła. To świadectwo jest potwierdzeniem dokonania wystąpienia. Parafia zamieszkania a parafia chrztu Zgodnie z procedurą wystąpienia z Kościoła dokonuje się w parafii zamieszkania, czyli (mówiąc obrazowo) tej, której dzwony budzą nas w niedzielny poranek. Ta zasada obowiązuje nawet jeśli nigdy w danym kościele nie byliśmy, gdyż przeprowadziliśmy się pod dany adres jakiś czas temu. To, że ksiądz nas nie zna nie ma znaczenia - ważne jest, że adres pod którym mieszkamy podlega pod daną parafię. Jeśli parafia w której dokonano odstępstwa jest jednocześnie parafią chrztu procedura trwa krócej niż gdy są to dwie różne parafie należące do dwóch różnych kurii. W tym drugim wypadku nasze oświadczenie woli musi przejść przez dwie kurie i dwie parafie, czyli należy uzbroić się w cierpliwość. Aby uzyskać potwierdzenie wystąpienia z Kościoła na piśmie musimy się co jakiś czas dowiadywać w parafii chrztu czy w naszej Księdze Chrztu naniesiono już odpowiednią adnotację. Gdy uzyskamy odpowiedź twierdzącą należy poprosić o wypis z naszej Księgi Chrztu. Jeśli wystąpienia dokonuje się w parafii chrztu nie trzeba załatwiać uprzednio świadectwa chrztu. Dekret Episkopatu wymaga dołączenia świadectwa tylko w przypadku gdy parafia wystąpienia nie jest parafią chrztu ( Dekretu). Świadectwo Chrztu Aby uzyskać Świadectwo Chrztu należy udać się do parafii, w której zostało się ochrzczonym i poprosić o taki dokument. Jeśli parafia znajduje się daleko od obecnego miejsca zamieszkania można telefonicznie poprosić o przesłanie kopii za zaliczeniem pocztowym (przykładowy koszt to 30zł). Prośba o wypis nie powinna nikogo dziwić, gdyż taki dokument jest bodajże potrzebny do sakramentu ślubu. Ale chyba lepiej nie zdradzać się bez potrzeby z rzeczywistym powodem tej prośby, gdyż może to spowodować pewne "opóźnienia". Oświadczenie woli w sprawie wystąpienia z Kościoła Pewnym problemem może być treść oświadczenia woli dotyczącego wystąpienia składanego u proboszcza. Dlatego zamieszczam poniżej wzór dokumentu, z którego można skorzystać. Dekret Episkopatu wymaga aby akt wystąpienia z Kościoła zawierał wszystkie poniższe elementy: dane personalne odstępcy wyraźna informację o woli wystąpienia z KRK motyw czynu informację, że osoba występuje z własnej nieprzymuszonej woli informację, że odstępca jest świadom konsekwencji tego czynu dane o dacie i parafii chrztu Niespełnienie któregokolwiek z tych warunków może spowodować, że akt wystąpienia będzie uznany za nieskuteczny. Zdarzały się przypadki, że księża kwestionowali oświadczenia woli będące dokładną kopią wzorów znalezionych w internecie. Motywowali to tym, że skorzystanie z gotowego wzoru sugeruje podjęcie tej decyzji nieświadomie i w sposób nie do końca przemyślany (co jest głupią wymówką z ich strony). Sugerowalibyśmy jednak lekką modyfikację wzoru poniższego dokumentu przed złożeniem go w parafii. W związku z orzeczeniami NSA sugeruję również nie używanie w treści oświadczenia woli słowa "apostazja". Sąd bardzo literalnie i kanonicznie rozumie to słowo jako porzucenie wiary, co niekoniecznie jest tożsame z wystąpieniem z Kościoła. Jest to chyba zbyt daleko idące stanowisko, gdyż w języku potocznym, mediach i polityce te dwa pojęcia są obecnie tożsame. Na wszelki wypadek jednak zalecam unikanie w oficjalnych dokumentach słowa "apostazja". /Wzór oświadczenia w pliku PDF do pobrania, wydrukowania i ręcznego wypełnienia/ ==================== Miejscowość, dnia ...... OŚWIADCZENIE Poświadczam przez ten dokument swoje wystąpienie ze wspólnoty wiernych Kościoła katolickiego. Powodem, dla którego opuszczam Kościół jest fakt, iż... (np. jestem osobą niewierzącą, od wielu już lat nie uczestniczącą w życiu tej organizacji religijnej: nabożeństwach, procesjach, pielgrzymkach jak i innych formach praktyk religijnych. Swój ateizm wielokrotnie demonstrowałem publicznie. Moja dalsza fasadowa przynależność do Kościoła pozostaje w sprzeczności z jego istotą i z moim sumieniem) W celach proceduralnych podaję poniższe dane: - Miejsce i data urodzenia: ...... - Adres zamieszkania (aktualny): ...... - Ojciec: ...... - Matka: ...... - Miejsce i data chrztu: ...... - Księga chrztów: ...... Zgodnie z aktualnymi przepisami o ochronie danych osobowych proszę o niezwłoczne usunięcie z parafialnych zbiorów danych wszelkich informacji o mnie niezwiązanych ze statutową działalnością kościoła (sakramentami). Dotyczy to między innymi danych o stanie zdrowia, wykształceniu, zatrudnieniu, sytuacji finansowej itp. Przypominam, iż powyższej aktualizacji powinien Ksiądz dokonać bez zbędnej zwłoki. W razie niedopełnienia przez Księdza tego obowiązku złożę skargę do Kościelnego Inspektora Ochrony Danych. Ja niżej podpisany(a), występuję z Kościoła w pełni świadomie i dobrowolnie. Oświadczam jednocześnie, iż jestem w pełni świadomy(a) konsekwencji dokonania tego aktu, zarówno cywilno-prawnych jak i kanonicznych. Do niniejszego pisma załączam wypis z Księgi Chrztu. Imię i Nazwisko [Miejsce na pieczęć] ===================== Rozmowa z proboszczem Od proboszcza, do którego się zgłosimy musimy się spodziewać prób odwiedzenia nas od powziętej przez nas decyzji - tak nakazuje procedura wydana przez polskich biskupów. Wszystko zależy od charakteru księdza, ale trzeba się przygotować na długie wywody o charakterze uświadamiająco - umoralniająco - ewangelizującym. Ja sugerowałbym w takim wypadku cierpliwe wysłuchanie ich. Można próbować delikatnie zwracać księdzu uwagę, że decyzję już powzięliśmy i chcemy przejść do konkretów. Gdy ksiądz powie nam już wszystko co ma do powiedzenia i poczuje, że zrobił wszystko co w jego mocy abyśmy zmienili nasze zdanie - wtedy wszytko powinno już pójść sprawnie. Warto jest też przestrzec przed czasami popełnianym błędem. Polega on na wdawaniu się z księdzem w gorące dyskusje, a wręcz pyskówki na tematy religijno-kościelne. W przypadku osób niewierzących zazwyczaj doprowadzają do nich osoby, które nie są pewne swej niewiary, i które starają się udowodnić księdzu (a w ten sposób sobie), że np. religia jest złudą. Z oczywistych powodów jest to skazane na niepowodzenie, gdyż chyba mało kto (na trzeźwo) uważa, że jest w stanie doprowadzić księdza z wieloletnim stażem do zanegowania i odrzucenia swej wiary. Żadne udowadnianie sobie nawzajem kto ma rację nie ma sensu - to tylko utrudnia i wydłuża cały proces. Przykład takiego zachowania można znaleźć tutaj. Spokojny lecz stanowczy ton dyskusji może znacznie przyspieszyć całą procedurę. W gorących momentach rozmowy należy przypomnieć sobie po co się do tego księdza przyszło - nie po to przecież, aby mu coś udowodnić, a po to, aby załatwić konkretną sprawę. I tego trzeba się trzymać. Opór ze strony Kościoła Zazwyczaj można wyczuć ze strony Kościoła i księży pewien opór przed informowaniem o wystąpieniu z Kościoła, nie mówiąc już o jego przeprowadzeniu. Po pierwsze należy pamiętać, iż wystąpienie z Kościoła jest całkowitym zanegowaniem tego, czemu dany kapłan poświęcił swoje życie - to w oczywisty sposób wywołuje dystans, a często wręcz niechęć do petenta. Proboszcz, na którego ręce składałem moje oświadczenie woli był co prawda nastawiony do mnie przyjaźnie, ale był wyraźnie zdenerwowany. Odniosłem też wrażenie, że starał się odwlec moment złożenia przeze mnie podpisu na dokumencie. Jak sam mi powiedział pierwszy raz spotkał się z czymś takim od czasu rozpoczęcia posługi kapłańskiej kilkadziesiąt lat temu i bardzo go moja decyzja zasmuciła i skonfundowała. Warto jest w tym miejscu przytoczyć głos katolika (użytkownik o nicku 'kontrast' na forum dyskusyjnym Jeśli księża i wierni próbują zniechęcić, to dlatego, że nie chcą stracić członka "rodziny". Akt apostazji postrzegany jest jako odrzucenie, pogarda dla rodziny - Kościoła itd. To bardzo przykre przeżycie dla Kościoła, który modli się za takich ludzi ponieważ nie przekreśla nikogo ostatecznie. Pozwalamy na apostazję, ale nie chcemy tego. W naszej świadomości, apostazja to osobista tragedia apostaty, który jeśli nie wróci i umrze w takiej decyzji czeka wieczne samodrzucenie od Boga, na własne życzenie. Po drugie, w ten prosty sposób Kościół (tzn. jego przedstawiciele) sprawdza czy dany człowiek rzeczywiście chce wystąpić z Kościoła. Czy jest zdeterminowany by to zrobić, czy może jest to tylko chwilowy kaprys, którego delikwent będzie w przyszłości żałować. Uważam, że nie należy tego całkowicie potępiać, gdyż w gruncie rzeczy jest to niezły test, który może zniechęcić ludzi o mentalności narwanych nastolatków. Natomiast osoba, która przemyślała swą decyzję o wystąpieniu powinna stanowczo i konsekwentnie żądać od przedstawicieli Kościoła realizacji przysługujących jej praw. Praw, które na mocy prawa kanonicznego przysługują każdemu katolikowi - do czasu wystąpienia ze wspólnoty wiernych. Powrót do kościoła Jeśli już piszemy o procedurach nie możemy zapomnieć o procedurze powrotu skruszonego odstępcy na łono Kościoła, gdyż takowy czyn jest oczywiście możliwy. Dekret Episkopatu przewiduje następujące kroki: „niezniszczalny charakter, jaki wyciska sakrament chrztu świętego, pozostaje niezatarty, dlatego odstępca ma możliwość powrotu do pełnej wspólnoty Kościoła”. W tym przypadku musi się zgłosić do swojego proboszcza i złożyć pisemną prośbę, w której zawrze krótką informację o okolicznościach i motywacjach wystąpienia z Kościoła oraz pragnienia powrotu do pełnej wspólnoty z nim”. Jeśli proboszcz uzna, że taka osoba jest gotowa do powrotu do życia sakramentalnego, zwraca się w jej imieniu do biskupa miejsca, który decyduje o uwolnieniu z ciążącej kary ekskomuniki. W razie pozytywnego rozpatrzenia, proboszcz dokonuje w księdze ochrzczonych wpisu o powrocie danej osoby do pełnej wspólnoty z Kościołem katolickim. Na skruszonego odstępcę ordynariusz może nałożyć odpowiednią pokutę.
Apostazja a formalny akt wystąpienia z Kościoła katolickiego w kanonicznym prawie karnym (PDF) Apostazja a formalny akt wystapienia z Koscioła katolickiego w kanonicznymprawie karnym | Rafał Dettlaff - Academia.edu Liczba postów: 7,522 Liczba wątków: 305 Dołączył: Reputacja: 1 No dobrze, a jak z mojego posta moge zrobic ogloszenie ? Administracja proszona o pomoc Null pointer exception juki Początkujący Liczba postów: 13 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 Brawo Athei Overlord! Gratuluję odwagi. Znam wiele osób, które próbowały się wypisać z kk z innych powodów niż ateistyczne, i im się nie udawało, bo ksądz odpowiadał, że mogą się przed śmiercią \"nawrócić\". Nie wiem skąd ten dokunent, ale pachnie mi katolicą finezjną taktyką, bo samo słowo \"apostazja\" znaczy odstępstwo i ma związek z biblijnym proroctwem o pokazaniu się antychrysta, człowieka bezprawia. Jeszcze sprawdzę w słowniku greckim, jak będę mógł. juki Nie ma problemu istnienia Boga. Jest tylko problem: Kto nim jest i jakim. Bo w każdym światopoglądzie: "COŚKOLWIEK istniało ZAWSZE" Kwis Początkujący Liczba postów: 1 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 Dodam tylko, ze dokument Athei powstal na kanwie tekstu stad: zapostowanego na forum app racja. Aha, i ja zdazylem skorzystac z oryginalu. Historia z mojej wypiski jest zwalowa, bede mial co wnukom opowiadac, jesli mnie ten czyn bezbozny nie dogoni w postaci kosy bojowki faszystowskiej.. pzdr, Athei Liczba postów: 7,522 Liczba wątków: 305 Dołączył: Reputacja: 1 Zgadza sie, pewne odmiany prezentowal takze chyba Nechrist na naszym dawnym forum dawne czasy... Ja to ciutke przerobilem, poskladalem w calosc i sprawdzilem w praktyce :lol2: Kwis, dzieki za Racjonaliste, bo ta strona bardzo sie przyda ! Tu juz sa projekty, np. kolegi Robbera, powolania specjalnego serwisu poswieconego apostazji. Im nas wiecej, tym lepiej ! PS: Kwis, kope lat gdzies Ty sie podziewal chlopie !! [sub] Post był edytowany przez autora dnia 08 08 2005 o godzinie 22:02[/sub] Null pointer exception Liczba postów: 39 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 Cytat:Kwis, dzieki za Racjonaliste, bo ta strona bardzo sie przyda ! Tu juz sa projekty, np. kolegi Robbera, powolania specjalnego serwisu poswieconego apostazji. Im nas wiecej, tym lepiej ! Dokladnie! W sieci krazy kilka wzorow takiego dokumentu, troche wzorow odpowiedzi KK i jakies relacje ale trzeba to zebrac w jednym miejscu i dobrze olinkowac. Strona sie robi! Przysylajcie rzeczy, niech bedzie tego jak najwiecej. Jajcarskie relacje mile widziane! Athei, odbierz mejla Pozdrawiam Robber Liczba postów: 216 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 ech, ja nie bylam zdecydowana na apostazje (w koncu nic nie podpisywalam, wiec teoretycznie nigdzie nie naleze, z reszta nie mam ochoty widziec tych pingwinow ksiezy), ale jak wspomnieliscie o pogrzebie, to zmienilam zdanie, tylko jak z nimi gadac, zeby tego udzielili? Liczba postów: 7,522 Liczba wątków: 305 Dołączył: Reputacja: 1 Najlepiej nie gadac za wiele Drukujesz, wypelniasz, dobierasz sobie swiadkow, zeby Ci nie zrobiono szwindla, idziesz do kancelarii plebanii - i uprzejmie ze slodkim usmiechem prosisz o rozpatrzenie Twojego podania o wykreslenie Cie z rejestru czlonkow kosciola r-kat, innymi slowy, ze wlasnie wykonujesz akt apostazji A dalej.... wiesz, odmow Ty moze zdrowaske i jedna dziesiatke rozanca moze zanim pojdziesz, bo ze sie nasluchasz to pewna Moze trafisz na cywilna kancelarie, moze na proboszcza - who knows Powodzenia i bog z Toba, corko PS: czasem traktuja z chlodna uprzejmoscia, czasem probuja Cie naklonic do zmiany zdania, a czasem sa calkiem miliii... zalezy od czlowieka... sa ludzie i klamki... Null pointer exception Liczba postów: 216 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 mhm, a jak z nimi gadac, jak niezbyt beda chcieli przyjac? bo z przekonaniem ich o mojej decyzji nie powinno byc problemow... Liczba postów: 174 Liczba wątków: 7 Dołączył: Reputacja: 0 Cytat: dobierasz sobie swiadkow Jakie warunki muszą spełniać świadkowie? Muszą być chrzczeni, bierzmowani?Cytat:mhm, a jak z nimi gadac, jak niezbyt beda chcieli przyjac? Chyba nie mogą nie przyjąć. Nie wdawaj się z nimi w dyskusje, nie kłuć się, powiedz konkretnie czego chcesz, bądz pewna siebie i nie daj się zbyć. Wez na świadków jakiś wygadanych i rozumnych ludzi. Powodzenia There's no time to discriminate, Hate every motherfucker That's in your way Liczba postów: 39 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 Osoby ktore dobiera sie na swiadkow musza byc zdolni do bycia swiadkiem w sensie katolickim - np. swiadkiem na slubie. Jest to oczywiscie absurd ale wynikajacy jakos z koscielnych zwyczajow (w najgorszym przypadku na swiecie pozostanie przynajmniej dwoch katolikow :mrgreen: ). Jeden moj znajomy sie wypisal bez swiadkow. Jesli jestes pelnoletni i poczytalny a takze widac, ze znasz swoje prawa to powinno sie udac i tak. Liczba postów: 7,522 Liczba wątków: 305 Dołączył: Reputacja: 1 Zawsze mozna poszukac swiadkow Jehowy Null pointer exception Liczba postów: 66 Liczba wątków: 1 Dołączył: Reputacja: 0 Pewnie - tym to by zalezalo zebys sie wypisal. Liczba postów: 7,522 Liczba wątków: 305 Dołączył: Reputacja: 1 Dzien dobry, czy chcialby pan zyc wiecznie ? :lol2: Null pointer exception Liczba postów: 39 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 A mnie nie przeszkadza, ze ktos jest SJ albo powiedzmy czcicielem slonca. Jestem zwolennikiem wolnosci swiatopogladowej i chociaz sam nie wierze w te historyjki nie moge zabraniac tego innym. Jestem przeciwnikiem monopolu swiatopogladowego i prob narzucania jednego swiatopogladu wszystkim. Dlatego brzydzi mnie katolicyzm tak, jak kiedys komunizm. Strona ktora przygotowujemy bedzie przeznaczona dla wszystkich - ateistow, agnostykow, SJ, buddystow etc. Jej celem jest odklamanie polskiej rzeczywistosci i mitu o jedynie slusznej religii. W kwestii apostazji zastanawia mnie kilka kwestii: pisemko złożyć w parafii chrztu, czy parafii zamieszkania (a może do obu)? jeszcze trzeba zanieść kopię, tak żeby wszystko odbyło się bez zastrzeżeń? koniecznie trzeba dołączyć akt chrztu? Liczba postów: 39 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 Dla Czarnej i innych; wrzucam tekst ktory rozsylam na razie w formie ulotki. Oczywiscie bedzie dostepny na stronie wraz z innymi materialami. Na razie mozna wziac dokument ktory wrzucil Athei, jest dobry. Oto text:Cytat:KK nie przewiduje wypisywania swoich członków, ponieważ coś takiego jak lista członków KK nie istnieje. Istnieje tylko lista ochrzczonych. Jak widać to nie to samo - nie podejmuję się wyjaśnienia różnicy. Kościół naucza także, iż sakrament chrztu jest nieodwracalny, co już nalezy traktować indywidualnie, w zależnosci od tego, czy ktoś wierzy w działania magiczne czy nie. To, co można zrobic z formalnego punktu widzenia to oficjalne odstąpienie od kościoła czyli apostazja. Dokonuje się jej składając na ręce przedstawicieli koscioła akt apostazji. Istnieje wiele wzorów, jeden z nich zamieszczam poniżej. Do aktu apostazji potrzeba dwóch świadków, ktorzy są członkami KK. Powinni obok swoich podpisów umieścić także dane (dotyczące miejsca zamieszkania), które mogą być sprawdzane przez kosciół. Akt apostazji sklada się w parafii w której bylismy ochrzczeni. Można także złożyc go w kurii diecezjalnej oraz parafii właściwej dla aktualnego miejsca zamieszkania. Ja zrobiłem następujaco: w parafii chrztu złożyłem mój akt apostazji osobiście, a do kurii oraz parafii miejsca zamieszkania wysłałem listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Listem poleconym można też wysłać wszystkie pisma ze względu np. na niewygodny dojazd albo niechęć tłumaczenia naszej decyzji. Działanie wykonane przeze mnie poskutkowało. W księdze chrztów dokonano stosownej adnotacji o mojej apostazji, założono także księgę apostatów (ponieważ byłem podobno pierwszym w tej parafii), a dla mnie przygotowano pismo: akt chrztu z adnotacją o mojej świadomej i dobrowolnej apostazji. Akt apostazji który zlożylem zawierał odwolanie do prawa kanonicznego, które nakłada ekskomunikę na odstępców (kanon 1364), zostałem więc także ekskomunikowany. Warto pamiętać co to oznacza zanim podejmie się decyzję o porzuceniu koscioła. Oznacza to, że tracimy prawo do sakramentów, katolickiego pogrzebu (kwestia gdzie zostaniemy pogrzebani jest niejasna), bycia świadkiem w katolickich obrzędach, wstępu na teren światyń katolickich i innych spraw związanych bezpośrednio z kultem katolickim. Niejasna jest także sprawa ślubu kościelnego i wydaje się, że nie ma tu jednoznacznej reguły. Ksieża udzielają ślubu jeśli jedna ze stron nie jest katolikiem (wówczas sakrament przyjmuje tylko ta strona która jest katolikiem), ale w przypadku apostatów i ekskomunikowanych mogą wchodzić w grę ostrzejsze reguły. Należy wziać to pod uwagę zanim podejmie się decyzję o opuszczeniu szeregow KK, ponieważ powrót - z tego, co mi wiadomo - może byc trudniejszy. Cała wewnątrzkościelna procedura trwa kilka dni - tyle czasu minęło od mojej wizyty w parafii do wręczenia mi aktu chrztu z potwierdzeniem apostazji. W moim przypadku podczas składania aktu apostazji doszło do rozmowy z księdzem, który - wyraźnie zatroskany moją decyzją - starał się za pomocą zdroworozsadkowych argumentów (\"może jeszcze zmieni pan zdanie\") przekonać mnie abym tego nie czynił. Składając dokumenty należy być według mnie kulturalnym i uprzejmym, ułatwia to - jak w każdej innej sytuacji - załatwienie sprawy i powoduje podobną reakcję drugiej strony. Podsumowanie: aby wystąpic z kościoła należy: 1. Sporządzić akt apostazji (według wzorow dostępnych w internecie lub zamieszczonego poniżej). 2. Zrobić trzy kopie tego dokumentu. 3. Postarać sie o dwu świadkow (członkow KK) i zebrać ich podpisy (wraz z danymi) na dokumentach. 4. Akty apostazji dostarczyć osobiscie (lub pocztą - listem poleconym za potwierdzeniem odbioru) do parafii chrztu oraz kurii diecezjalnej i parafii własciwych dla naszego miejsca zamieszkania. Akt apostazji powinien zawierać żądanie pisemnego potwierdzenia naszej apostazji (wpisu w księdze chrztu i potwierdzenia tego faktu dla nas). Dane dotyczące adresów parafii, nazwiska wikariusza generalnego kurii metropolitalnej, adresów i godzin pracy kancelarii parafialnych można znaleźć w internecie. Powodzenia! Liczba postów: 178 Liczba wątków: 7 Dołączył: Reputacja: 0 Ciężka sprawa, że też chce mi się szukać świadków :o Białe zawsze zwyciężają! Liczba postów: 216 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 ja mam czas do grudnia, wtedy bede miec 18 urodziny, ale ze swiadkami nie bedzie problemu, poprosze jakies kumpele, ktorym sie nie chciualo wypisac Liczba postów: 7,522 Liczba wątków: 305 Dołączył: Reputacja: 1 Robber, czy przewidujesz zalozyc cos w rodzaju \"sluzby pomocy\" na stronie poswieconej apostazji ? Nie tylko dokumenty, FAQ, ale takze lista mailingowa, forum i indywidualna pomoc. Kto wie, moze z podaniem GG, telefonu kom. (dla odwaznych). 3-4 osoby z doswiadczeniem w kwestiach kosciola ktore stanowilyby taki \"hotline\" - status GG, moze wlasny pokoj na jakims czacie - albo wlasny applet czata ? Oczywscie zostalibysmy natychmiastowo obwolani Wrogami Narodu Polskiego :lol2: :lol2: przez tych oto zacnych mlodzianow: Wszak wiadomo, ze oni ---> prostuja sciezki Panu :lol2: Null pointer exception Liczba postów: 39 Liczba wątków: 0 Dołączył: Reputacja: 0 Cytat:Robber, czy przewidujesz zalozyc cos w rodzaju \"sluzby pomocy\" na stronie poswieconej apostazji ? Nie tylko dokumenty, FAQ, ale takze lista mailingowa, forum i indywidualna pomoc. Kto wie, moze z podaniem GG, telefonu kom. (dla odwaznych). W pewnym sensie. Po to bedzie ta stronka. A co dokladnie bedzie zawierac - wyklaruje sie w zostalibysmy natychmiastowo obwolani Wrogami Narodu Polskiego przez tych oto zacnych mlodzianow: Niekoniecznie. To nie ma byc strona antyklerykalna :mrgreen: To ma byc strona skierowana do niewierzacych i ma im pomoc w opuszczeniu organizacji do ktorej i tak nie chca nalezec. To bedzie korzystne takze dla kosciola, bo zostana w nim sami wierni i sprawiedliwi :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen: Janusz Palikot ogłaszając swoje formalne wystąpienie z Kościoła nazwał to apostazją, a oświadczenie woli 'aktem apostazji' - nie odniósł się przy tym do wiary jaką wyznaje bądź też nie. "Jak dokonać apostazji?" - to pytanie, które w ostatnich miesiącach zadaje sobie coraz więcej Polaków. Poniżej znajdziecie informacje o tym, czym jest apostazja, jak przebiega procedura wystąpienia z Kościoła i jakie konsekwencje wiążą się z podjęciem takiej latach 2006-2009 w Polsce apostazji dokonało 1057 osób. W 2010 r. było ich 459. W kolejnych latach Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego zaprzestał badań na ten temat, tłumacząc to "niewielką skalą zjawiska". Teraz ma się to jednak zmienić, a wszystko z powodu rosnącej liczby osób poszukujących informacji o tym, jak wystąpić z Siedem ważnych pytań o Kościół w Polsce po akcji #teżodchodzęKościół w Polsce wraca do badania apostazji. Ostatnie dane pochodzą z 2010 roku Apostazja - co to jest?Apostazja to według definicji porzucenie wiary religijnej lub religii. W pierwotnym znaczeniu oznaczała całkowite porzucenie wiary chrześcijańskiej, obecnie termin wykorzystywany jest również przez religie i wyznania apostazja rozumiana jest jako świadome, dobrowolne i publiczne wyrzeczenie się kontaktu z jest jednym z praw człowieka, chronionym przez Kartę praw podstawowych, traktat lizboński oraz Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i nie może zostać chrzestnym? Przepisy się zmieniająList o ofierze pedofilii został odnaleziony w archiwach krakowskiej kuriiApostazja - konsekwencjePrzed podjęciem decyzji o odejściu z Kościoła, warto zapoznać się z jej dokonaniu apostazji, tracimy prawo do:katolickiego pogrzebu, zostania świadkiem bierzmowania, zostania świadkiem małżeństwa, zostania rodzicem chrzestnym, czynnego udziału w obrzędach, przynależności do organizacji i stowarzyszeń katolickich. Należy pamiętać, że apostazja nie unieważnia chrztu, bierzmowania ani małżeństwa. Sakramenty te są dokonać apostazji? Dokumenty, wniosek, procedura krok po krokuAby dokonać apostazji trzeba mieć ukończone 18 lat i pełną zdolność do czynności prawnych. Procedura wystąpienia z Kościoła składa się z kilku etapem jest złożenie oświadczenia woli. Należy to zrobić osobiście. Nie ma możliwości wysłania oświadczenia pocztą czy złożenia wniosku Kościele skandal goni skandal, a problemy są tuszowaneNależy przygotować trzy egzemplarze oświadczenia - jeden zachowujemy dla siebie, drugi pozostawiamy w parafii, a trzeci wysyłany jest do kurii. Oświadczenie powinno zawierać:dane personalne, datę i miejsce chrztu, informację o dobrowolności aktu apostazji, wyrażenie woli wystąpienia z Kościoła katolickiego w sposób niebudzący wątpliwości. Oświadczenie składamy u proboszcza parafii właściwej dla naszego miejsca zamieszkania (nawet tymczasowego). Należy mieć ze sobą dowód osobisty i odpis aktu chrztu (jeśli sakrament został przyjęty w innej parafii).Proboszcz sprawdza, czy oświadczenie spełnia wymogi formalne i przystępuje do kolejnego etapu - rozmowy. Jej celem jest poznanie przyczyny apostazji i upewnienie się, że decyzja została podjęta świadomie i dobrowolnie. Obowiązkiem księdza jest też próba przekonania osoby chcącej wystąpić z Kościoła do zmiany zdania. W obecności proboszcza podpisujemy informacja o odejściu z Kościoła odnotowywana jest w świadectwie chrztu apostaty. Dokument z taką adnotacją jest jedynym potwierdzeniem dokonania apostazjiWarto pamiętać, że apostazja jest odwracalna. Każdy, kto wystąpił z Kościoła, ma możliwość, by do niego powrócić. W tym celu należy ponownie złożyć oświadczenie woli, w którym trzeba zamieścić dane personalne, datę i miejsce chrztu oraz apostazji, a także wskazać powody odejścia i i uzasadnić chęć ponownego przystąpienia do Kościoła katolickiego. Następnie odbywa się rozmowę z proboszczem, który uchyla ekskomunikę i nakłada pokutę. 10 tajemnic Watykanu, z których mało kto zdaje sobie sprawę.... Polecane ofertyMateriały promocyjne partnera By opuścić Kościół katolicki, należy złożyć u miejscowego proboszcza pisemne oświadczenie woli z danymi osobowymi i datą chrztu. To uproszczona formuła, wprowadzona w 2016 r. Wcześniej obowiązywały dodatkowo dwa spotkania z proboszczem, a także wymóg powołania dwóch świadków. W tej chwili wystarczy złożyć oświadczenie woli. Czym jest apostazja? Jak można wystąpić z Kościoła katolickiego. Czy ksiądz może utrudnić apostazję? Nie trzeba już mieć do tego dwóch świadków. Zdaniem niewierzących to duże ułatwienie w apostazji. Jednocześnie episkopat przypomniał, że z Kościoła nie można wystąpić pisząc list lub mejla. Do formalnego wystąpienia konieczne będzie tylko oświadczenie woli "złożone pisemnie w obecności proboszcza swojego miejsca zamieszkania". Trzeba też przynieść świadectwo chrztu, jeśli zostało się ochrzczonym w innej parafii. Jakie dokumenty są potrzebne do apostazji? Jak wystąpić z Kościoła katolickiego?Czym jest apostazja? Jak wypisać się z Kościoła Katolickiego? Apostazja krok po kroku. Co zrobić, by wypisać się z kościoła?Magdalena Kowalczyk z Łodzi aktu apostazji dokonała siedem lat temu. Była niewierząca i nie chciała być posłuszna Kościołowi, z którego nauką się nie zgadzała. Zgodnie z obowiązującą wówczas procedurą wzięła dwóch świadków i pojawiła się w parafialnej kancelarii. Ja akurat nie miałam problemu ze znalezieniem świadków apostazji. Poprosiłam męża i przyjaciółkę - wspomina pani Magdalena. Jednak nie każdy znajdzie dwie bliskie osoby, które wesprą go w procedurze apostazji. A dotychczasowe przepisy zalecały, by jedną z nich był „ktoś z rodziców lub chrzestnych odstępcy, którzy towarzyszyli mu niegdyś przy przyjęciu do Kościoła. Czytaj też:Nowa ewangelizacja w diecezji łódzkiej. Chcą nawracać na ulicachApostazja: co jest potrzebne? Jak wystąpić z Kościoła?Do formalnego wystąpienia konieczne będzie tylko oświadczenie woli „złożone pisemnie w obecności proboszcza swojego miejsca zamieszkania”. Trzeba też przynieść świadectwo chrztu, jeśli zostało się ochrzczonym w innej parafii. Jednocześnie Kościół zaznaczył, że nie ma mocy prawnej oświadczenie przesłane pocztą, drogą elektroniczną lub złożone przed urzędnikiem cywilnym. Dekret przypomniał też, że chrzest wywiera niezatarte piętno, apostata zawsze może wrócić, a w sytuacji nagłej może wyspowiadać się bez spełniania formalności. Dekret nie ułatwia występowania, ale reguluje te kwestie - wyjaśnia ks. Paweł Rytel-Andrianik, rzecznik episkopatu. - Pokazuje też drogę powrotu i przypomina, że w sytuacji niebezpieczeństwa śmierci dekret o apostazji jest zawieszony i można przystąpić do są jednak przekonani, że dekret ułatwi procedurę. - To krok w dobrą stronę - uważa Jacek Tabisz, prezes Polskiego Stowarzyszenia Racjonalistów. - Wielu osobom, zwłaszcza w małych miejscowościach, trudno było znaleźć dwóch świadków. Do naszego stowarzyszenia ciągle wpływały prośby o też:Coraz mniej łodzian chodzi do kościołaJednak zdaniem ateistów Kościół mógłby pójść jeszcze dalej. - Szkoda, że nie można załatwić sprawy pisemnie. Dla osoby niepełnosprawnej wybranie się do kancelarii nadal będzie kłopotliwe - dodaje Magdalena osób skorzysta z nowych przepisów? Prawdopodobnie niewiele. W ubiegłym roku w archidiecezji łódzkiej z Kościoła wystąpiły zaledwie cztery osoby. Rok wcześniej apostatów było siedmiu. Natomiast w kurii diecezji łowickiej apostatów w ogóle sobie nie jak wielu chętnych do wystąpienia z Kościoła?Jedyne badanie dotyczące apostazji przeprowadził w 2010 r. Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego. Wynika z niego, że apostazja to w Polsce zjawisko marginalne, a w regionie łódzkim rzadsze nawet niż w innych częściach Polski. W metropolii łódzkiej (obejmującej diecezję łódzką i łowicką) w 2010 r. było 10 apostazji. Tymczasem w metropolii warszawskiej wystąpiło 105 osób, a w krakowskiej 74. W całej Polsce Kościół opuściło 459 osób, najmniej w diecezji białostockiej i częstochowskiej - po cztery Tabisz uważa, że przyczyną małej liczby apostazji są kościelne procedury, które zniechęcają ludzi. - Niewierzących jest w Polsce dużo więcej, ale tylko nieliczni decydują się na apostazję - wyjaśnia. - Za to ci, którzy to zrobią są zadowoleni, publicznie chwalą się swoją decyzją - Kościół jest zdania, że apostazja to zjawisko marginalne, a więcej osób decyduje się na wstąpienie do Kościoła niż jego opuszczenie. Jak podkreśla ks. Zbigniew Tracz, rzecznik archidiecezji łódzkiej, tylko w ubiegłym roku ochrzczono 19 dorosłych, a rok wcześniej - ofertyMateriały promocyjne partnera

Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 grudnia 2003 roku sygn. akt: V CZ 127/03 „oświadczenie woli w postaci elektronicznej dokonywane on line zostaje złożone z chwilą jego przejścia do systemu informatycznego prowadzonego i kontrolowanego przez odbiorcę, to jest w momencie przyjęcia oświadczenia przez serwer odbiorcy

Jak wygląda procedura apostazji?Kto może dokonać apostazji?Czy można wypisac dziecko z kosciola?Co gdy chrzestny dokona apostazji?Za co można zostać Ekskomunikowanym?Jak dokonać apostazji krok po kroku?Co potrzebne do aktu apostazji?Czy Kościół dostaję pieniądze za wiernych?Czy ksiadz może odmowic apostazji? Najważniejszą konsekwencją dokonania apostazji jest nałożenie na apostatę kary ekskomuniki, której skutkami kanonicznymi są : niemożność sprawowania i przyjmowania sakramentów oraz sprawowania sakramentaliów, zakaz ministerialnego udziału w obrzędach kultu ( Jak wygląda procedura apostazji? Procedura: Generujesz przez naszą stronę oświadczenie o wystąpieniu z kościoła (zapisuje się ono w formacie PDF) i drukujesz dwa egzemplarze. Czasem potrzebne będzie świadectwo chrztu – wyjaśniamy to w kolejnej odpowiedzi. Idziesz z dwoma egzemplarzami do proboszcza parafii, gdzie aktualnie mieszkasz. Kto może dokonać apostazji? Sformalizowana procedura Na podstawie obowiązujących zapisów, apostazji może dokonać osoba pełnoletnia – musi przygotować pisemne oświadczenie. Potrzebne jest też świadectwo chrztu (jeżeli to nie jest parafia, w której ów chrzest się odbył) i dokument tożsamości. Czy można wypisac dziecko z kosciola? „W systemie prawa kościelnego nie ma miejsca na prawo do wyjścia z Kościoła czy do pozostawania poza nim. Prawo do pozostawania poza wspólnotą Kościoła jest wprawdzie prawem ludzkim, ale nie jest prawem we wspólnocie”. Co gdy chrzestny dokona apostazji? Jeśli rodzic chrzestny odstąpi od Kościoła poprzez apostazję, herezję i schizmę, traci wówczas kwalifikacje do wypełniania swego zadania (ma być, zgodnie z podjętym przez siebie zobowiązaniem, nauczycielem i przykładem wiary dla dziecka), a w określonych sytuacjach rodzice dziecka mogą biskupa diecezjalnego prosić o … Za co można zostać Ekskomunikowanym? Kościół katolicki znieważenie postaci eucharystycznych poprzez porzucenie albo zabieranie lub też przechowywanie w celu świętokradczym (kan. … użycie siły fizycznej wobec papieża (kan. … rozgrzeszenie przez kapłana wspólnika grzechu nieczystości (kan. … udzielenie i przyjęcie sakry biskupiej bez zgody papieża (kan. Jak dokonać apostazji krok po kroku? Aby przeprowadzić ten akt należy złożyć wniosek, do którego dołącza się akt chrztu. We wniosku znajduje się oświadczenie, że nie chce się dłużej należeć do Kościoła katolickiego. Wzór można znaleźć w sieci lub poprosić o podpowiedź proboszcza z parafii w miejscu twojego zamieszkania. Co potrzebne do aktu apostazji? W katolicyzmie aktu apostazji może dokonać każda osoba pełnoletnia, która posiada pełną zdolność do czynności prawnych. pisemne oświadczenie woli złożone osobiście u proboszcza na plebanii, trzy kopie deklaracji wystąpienia, oryginał i kopia świadectwa chrztu świętego, dowód osobisty. Czy Kościół dostaję pieniądze za wiernych? Kościół rzymskokatolicki jest w Polsce instytucją szczególnie uprzywilejowaną. Oprócz ponad 1,2 mld złotych z kieszeni wiernych, blisko 2 mld zł dostaje od państwa w formie dotacji. Hierarchowie, którzy bardzo krytycznie odnosili do naszego wejścia do Unii Europejskiej, chętnie sięgają też po pieniądze z Brukseli. Czy ksiadz może odmowic apostazji? Proboszcz ma obowiązek przyjąć akt apostazji, jeśli zostały spełnione warunki formalne określone w dekrecie KEP. Inne zachowanie jest niedopełnieniem obowiązków.
2.5.2. Złożenie oświadczenia woli o wypowiedzeniu. D. Bucior, Wypowiedzenie umowy agencyjnej, 2012. SPIS TREŚCI. 1. Tradycyjnie w doktrynie prawa cywilnego wyróżnia się czynności prawne, które dla swej skuteczności wymagają złożenia oświadczenia woli innej osobie (czynności prawne indywidualnie adresowane) oraz czynności
Żyjemy można by rzec w „państwie wyznaniowym”, w którym około 90% społeczeństwa to zadeklarowani katolicy. Politycy bardzo mocno liczą się z opinią hierarchów kościoła otrzymując w zamian ich poparcie. Sami zaś hierarchowie bardzo mocno ingerują w politykę państwa i pragną mieć wpływ na życie ludzi – również tych niewierzących. Przykładem może być, choćby ostatnie zaangażowanie kościoła w zaostrzenie prawa aborcyjnego, co doprowadziło do protestów setek tysięcy niezadowolonych kobiet. Od najmłodszych lat narzucana jest nam religia poprzez nauczenie praktyk katolickich już w przedszkolach. Nie wszystkim rodzicom się to podoba, lecz godzą się na to z obawy przed wyalienowaniem dziecka z grupy rówieśniczej. Z jednej strony pragnąc dobrze, z drugiej postępując niezgodnie z własnymi przekonaniami i przyczyniając się do indoktrynacji swej pociechy. To błędne koło, z którego trudno się wyrwać. Co prawda według statystyk tylko 39% osób regularnie chodzi do kościoła. Jednak nie przekłada się to na frekwencję na lekcjach religii oraz deklarowany publicznie światopogląd. Dzieje się tak ponieważ wiele osób – zwłaszcza w mniejszych miejscowościach obawia się stygmatyzacji oraz społecznego odrzucenia ze względu na swój ateizm. To szeroki temat na oddzielny artykuł, który zapewne kiedyś zostanie napisany naszym portalu. Jak dokonać apostazji ? (Bez)problemowe wypisanie się z Kościoła Katolickiego. Jeśli jednak należysz do tych odważnych osób, które godząc się z możliwymi konsekwencjami, pragną żyć w zgodzie z własnymi przekonaniami i wystąpić z kościoła katolickiego, to czytając dalej dowiesz się jak dokonać apostazji. Na szczęście z roku na rok coraz większa grupa ludzi znajduje w sobie odwagę na ten akt. Możesz więc być pewna/pewien, że nie będziesz w swym działaniu osamotniona/osamotniony. Co więcej takie osoby są dumne ze swojej decyzji oraz deklarują, że po dokonaniu apostazji odzyskały swój wewnętrzny spokój. Niestety chcąc dokonać aktu apostazji musisz przygotować się na wygospodarowanie sporej ilości wolnego czasu. Kościół celowo komplikuje procedurę aby zmniejszyć liczbę występujących być konieczne kilka wizyt w kancelarii parafialnej ponieważ księża lubią komplikować cały proces. Jednakże nasz poradnik pomoże Ci ułatwić cały proces i skrócić go do minimum. Apostazja krok po kroku W najlepszej sytuacji są osoby mieszkające od urodzenia w tej samej miejscowości, w której zostali ochrzczeni. Wówczas do formalnego wystąpienia z kościoła katolickiego niezbędne jest tylko oświadczenie woli „złożone pisemnie w obecności proboszcza swojego miejsca zamieszkania”. Z relacji wiem, że proboszcz zazwyczaj będzie zachęcał do rozmowy i podania powodów swojej decyzji lub ponownego przemyślenia motywów postępowania i kolejnej wizyty za pewien czas. Kościelna procedura zakłada bowiem, że proboszcz musi mieć pewność, że „osoba faktycznie dobrowolnie i świadomie wyraża wolę wystąpienia z kościoła”. Dopiero wtedy przystępuje do dalszych czynności. Dlatego jeśli jesteśmy zdecydowani to należy zachować stanowczość, wysłuchać proboszcza i nie wdawać się w niepotrzebne dyskusje. Po prostu zakomunikować, że decyzja jest przemyślana, świadoma oraz nieodwołalna – to powinno załatwić sprawę. W znacznie gorszej sytuacji są osoby, które zmieniły miejsce zamieszkania. Zanim będą mogły dokonać aktu apostazji będą musiały udać się do parafii, w której zostały ochrzczone i tam w kancelarii parafialnej poprosić o wydanie odpisu aktu chrztu. Tutaj ważna uwaga – z relacji świadków wynika, że zostaniemy zapytani do czego owe świadectwo chrztu jest nam potrzebne. Tutaj jest haczyk, jeśli poinformujemy, że do apostazji to często okazuje się, że ksiądz z którym rozmawiamy „nagle” okazuje się nie mieć kompetencji do wydania takie zaświadczenia i będzie zapraszać nas do wizyty za kilka dni (lub tygodni) kiedy w kancelarii będzie osoba „decyzyjna”.To może być sporym problemem, zwłaszcza dla osób mieszkających daleko od rodzinnej miejscowości. Pomóc powinna skarga do Kościelnego Inspektora Danych Osobowych, zazwyczaj jednak pomaga sama zapowiedź złożenia takiej skargi. Teoretycznie prośbę o wydanie odpisu aktu chrztu można kierować do parafii listem poleconym – w praktyce – najczęściej takie prośby pozostają bez odpowiedzi – dlatego zachęcamy do bezpośrednich odwiedzin kancelarii parafialnej. Po uzyskaniu dokumentu udajemy się do kancelarii parafialnej w aktualnym miejscu zamieszkania i tam w obecności proboszcza składamy oświadczenie woli dołączając do niego odpisu aktu chrztu o czym już pisaliśmy powyżej. Oświadczenie woli powinno zawierać następujące elementy: 1. Twoje dane personalne2. Datę chrztu oraz nazwę parafii 3. Należy umieścić klauzulę, iż ”odstępca odchodzi z Kościoła dobrowolnie i ze świadomością konsekwencji”4. Oświadczenie musi „w sposób niebudzący wątpliwości wyrażać wolę i motywację zerwania wspólnoty z Kościołem” – należy podać konkretny powód chęci wystąpienia5. Na koniec niezbędny jest własnoręczny podpis Należy przygotować trzy egzemplarze oświadczenia woli: dla proboszcza, dla kurii oraz jeden dla siebie. Brak jednego z powyższych elementów w oświadczeniu woli może sprawić, że proboszcz odrzuci nasz wniosek z przyczyn formalnych, co będzie wymagało kolejnej wizyty i ponownego złożenia dokumentów. Szczególnie ważny jest punkt numer 4 – należy tutaj podać konkretny powód naszej decyzji. Warto przygotować oświadczenie w sposób skrupulatny i precyzyjny aby uniknąć potem kolejnych niepotrzebnych wizyt. To już wszystko, kościół katolicki nie wystawia żadnego świadectwa dokonania apostazji. Jeśli jednak bardzo zależy nam, to możemy zwrócić się do proboszcza z prośbą o przekazanie odpowiednio rozbudowanego świadectwa chrztu zawierającego informację o dokonanej apostazji.
Osoba, która chce dokonać aktu apostazji i wystąpić z Kościoła, musi spełnić przede wszystkim dwa warunki. Ma mieć ukończone 18 lat i posiadać pełną zdolność do czynności prawnych. To jednak nie wszystko. Należy złożyć oświadczenie woli, zawierające dane osobowe odstępcy, informacje dotyczące miejsca i daty chrztu.
Filmy braci Sekielskich, dokument o Stanisławie Dziwiszu oraz coraz wyraźniejszy sojusz tronu z ołtarzem, widoczny przy dyskusji o skutkach wyroku w sprawie zakazu aborcji - kościół katolicki nie ma w ostatnich dobrej prasy. Sprawia to, że coraz więcej osób decyduje się na formalne opuszczenie grona wiernych i złożenie aktu apostazji. Tyle że wypisać z kościelnych papierów się nie da - na nic zdadzą się też skargi do Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Czytaj: Państwo i Kościół łamią konkordat>> Sformalizowana procedura Procedurę apostazji reguluje Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła z 2016 r. Uprościł on formalności, likwidując obowiązek stawienia się na plebanii z dwoma świadkami. Na podstawie obowiązujących zapisów, apostazji może dokonać osoba pełnoletnia - musi przygotować pisemne oświadczenie. Potrzebne jest też świadectwo chrztu (jeżeli to nie jest parafia, w której ów chrzest się odbył) i dokument tożsamości. Czytaj też: Naczelny Sąd Administracyjny wobec problemu wystąpień z Kościoła katolickiego. Refleksje na kanwie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z r., I OPS 6/17 > Oświadczenie musi zawierać: dane personalne; daty parafii i chrztu; w sposób niebudzący wątpliwości wyrażać wolę wystąpienia z Kościoła i wyjaśniać powody; informację o dobrowolności dokonania aktu; własnoręczny podpis. Z pismem trzeba się stawić osobiście. Proboszcz, który przyjmuje oświadczenie, ma obowiązek podjąć próbę przekonania apostaty in spe, by odstąpił od swego zamiaru. Pyta o powody i informuje o konsekwencji w postaci ekskomuniki. Sprawdza też, czy oświadczenie zawiera wszystkie wymagane elementy. Czytaj też: II SA/Wa 307/19, Uaktualnienie danych osobowych w księgach parafialnych a akt apostazji. - Wyrok WSA w Warszawie > Nie ma ogólnych zasad wypowiadania członkostwa - Prawo państwowe nie reguluje kwestii wystąpienia z kościoła, ustawa o gwarancjach wolności sumienia i wyznania mówi jedynie, że każdy ma prawo tak należeć, jak i nie należeć do kościoła lub związku wyznaniowego - mówi dr hab. Paweł Borecki z Zakładu Prawa Wyznaniowego z Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. - Nie ma natomiast ogólnych zasad regulujących wystąpienie z kościoła. Te kwestię reguluje prawo wewnętrzne właściwego związku wyznaniowego i w przypadku związków wpisanych do rejestru MSWiA w statucie powinny być określone zasady utraty członkostwa, ale pojawia się problem, jeżeli chodzi o kościoły i związki, które nie chcą zarejestrowania, a to te największe, najbardziej wpływowe, działające na podstawie indywidualnych ustaw - dodaje. W przypadku Kościoła katolickiego Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie uznaje wyłączność prawa kościelnego w kwestii uregulowania kwestii wystąpienia z kościoła. - Nie można zatem zwrócić się do sądu, by nakazał księdzu wykreślenie wiernego z ewidencji, osoba zainteresowana apostazją jest całkowicie zdana na łaskę i niełaskę regulacji kościelnych, które pozwalają na dużą uznaniowość - tłumaczy prof. Borecki. Ekspert podkreśla, że wystąpienie z kościoła jest aktem głęboko intymnym, dlatego wiąże się z koniecznością osobistego stawiennictwa. Nie ma więc mowy o tym, by skorzystać z pomocy pełnomocnika. Nieskuteczne będzie też ograniczenie się do wysłania oświadczenia do właściwej parafii. Czytaj też: Ochrona danych osobowych w kościołach i związkach wyznaniowych > Nie taka gratka dla prawnika - Nasze uprawnienia nie dają umocowania, by działać przed sądem kościelnym - mówi adwokat Joanna Parafianowicz. - W tym przypadku być może można byłoby przyjąć, że pełnomocnictwo dawałoby możliwość samego złożenia pisma w imieniu zlecającego, ale żadnej innej czynności w prawie kanonicznym za klienta nie dokonamy. Widać to na przykładzie stwierdzenia nieważności małżeństw kościelnych, gdzie adwokaci nie mogą reprezentować stron na analogicznych zasadach, jak byłoby to w sądzie cywilnym. Byłby to więc marny pomysł na specjalizację - tłumaczy mec. Parafianowicz. Ewentualna pomoc mogłaby się sprowadzać do sporządzenia pisma, które według dekretu jest mocno sformalizowane. Nadal jednak to zainteresowany musi przedstawić proboszczowi swoje argumenty i motywację. A pytania, jak wynika z informacji na portalach społecznościowych, bywają wnikliwe. Lepiej więc dobrze przemyśleć, jak swoją decyzję uzasadnić. Od negatywnej decyzji proboszcza można odwołać się do kurii. Czytaj też: Apelacja w prawie kanonicznym - komentarz praktyczny > Skutki apostazji nie takie oczywiste Choć pozornie wydaje się, że gdy wszystko pójdzie zgodnie z planem, apostazja sprawi, że raz na zawsze pożegnamy się z kościołem, to w praktyce wcale tak nie jest. - Obowiązuje zasada ustalona jeszcze przez sobór trydencki, że kto raz stał się katolikiem, ten pozostaje nim do śmierci. Proboszcz na świadectwie chrztu dokonuje adnotacji, że złożono oświadczenie o wystąpieniu z kościoła. Prawo kościelne nie przewiduje też wydania zaświadczenia o tzw. wystąpieniu z kościoła. Można wspomnianą adnotacje uzyskać również na odpisie świadectwa chrztu - tłumaczy prof. Borecki. Sprawdź też: II SA/Wa 1604/14, Ustalenie przynależności skarżącego do Kościoła Katolickiego. Charakter prawny zbiorów kościelnych. - Wyrok WSA w Warszawie >>> Jest to zła wiadomość dla osób, którym bardzo zależy na ostatecznym zerwaniu z wiarą i instytucją kościoła oraz wyraźnym podkreśleniu, że nie chcą mieć z nimi nic wspólnego. Dobra natomiast dla tych, którzy po kilku miesiącach lub latach odzyskają wiarę i stwierdzą, że popełnili błąd. Mogą powrócić na łono kościoła i nie muszą odnawiać sakramentów. Oczywiście będą musieli wykazać się skruchą i odbyć pokutę. NSA: To nie sprawa UODO Nie ma też raczej szans na skłonienie władz kościelnych, by usunęły dane apostaty ze swoich ksiąg. Powołanie się na RODO nic nie da, co potwierdził ostatnio Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 maja 2022 r., sygn. akt III OSK 2273/21. Sąd potwierdził, że Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie może wyegzekwować usunięcia danych z ksiąg kościelnych - kompetencje w tym zakresie posiada bowiem Kościelny Inspektor Ochrony Danych. Czytaj też: Stosunek kościelnej ochrony danych osobowych do RODO - uwagi na marginesie postanowienia krajowego sądu pracy w Norymberdze z dnia 29 maja 2020 roku, 8 TA 36/20 >>> - Przed dniem wejścia w życie RODO w Kościele katolickim obowiązywały w zakresie ochrony danych osobowych pewne reguły, jak chociażby w kwestii prowadzenia ksiąg parafialnych, gdzie z wykorzystaniem danych osobowych odnotowywano fakty udzielenia sakramentu chrztu, zawarcia małżeństwa czy śmierci członków danej wspólnoty religijnej - wskazywał NSA -Bez znaczenia jest przy tym, czy było to efektem stosowania reguł skodyfikowanych, czy też powszechnie przyjętego prawa zwyczajowego, bowiem żadne rygory, co do charakteru źródeł prawa, nie zostały zakreślone w art. 91 ust. 1 RODO - uzasadniał. Uznał, że podstawą zasad regulujących przetwarzanie danych w księgach są normy prawa kanonicznego, nie zaś przepisy RODO. Czytaj też: Ochrona danych osobowych w kościołach i związkach wyznaniowych >>> ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów w programie LEX jest zależny od posiadanych licencji.
Anulowanie apostazji. Warto pamiętać, że apostazja jest odwracalna. Każdy, kto zdecydował się na złożenie deklaracji wystąpienia z Kościoła, ma możliwość, by do niego powrócić. W tym celu należy ponownie złożyć oświadczenie woli, w którym trzeba zamieścić dane personalne, datę i miejsce chrztu (z księgi chrztu) oraz Światowy odsetek ateistów i osób niewierzących wzrasta. Coraz więcej osób decyduje się nie tylko zaprzestać praktyk religijnych, lecz także dokonać aktu apostazji. Dowiedz się, na czym to polega i jak wygląda procedura dokonania apostazji? Spis treści: Apostazja – co to znaczy? Apostazja – definicja słownikowa Jak dokonać apostazji? Ile kosztuje apostazja? Apostazja – konsekwencje wystąpienia z kościoła katolickiego Apostazja a ślub kościelny – czy można wziąć ślub w kościele po apostazji? Czy apostazja wpływa na ważność przyjętych sakramentów? Czy po apostazji można wrócić do kościoła katolickiego? Sytuacja zagrożenia życia a apostazja Apostazja w Polsce – statystyki Apostazja – co to znaczy? Słowo apostazja pochodzi z języka greckiego, w którym powstało poprzez złączenie dwóch wyrazów: ἀπό (apo), które oznacza „od” στάσις (statis), które oznacza „postawę” lub „pozycję”. W dosłownym tłumaczeniu apostazja oznacza odstąpienie. W pierwotnym znaczeniu terminem apostazja określano zjawisko wystąpienia z kościoła katolickiego i wstąpienie do innej wspólnoty religijnej niechrześcijańskiej lub pozostanie ateistą. Obecnie apostazja rozumiana jest nieco szerzej i używana jest także w innych kręgach wyznaniowych. Współcześnie jest to dobrowolne, świadome i publiczne wyrzeczenie się dotychczasowej wiary. Apostazja – definicja słownikowa Według słownikowej definicji SJP (Słownika Języka Polskiego) apostazja to: „odstępstwo od wiary, od wyznawanych zasad lub przekonań.” W Kodeksie Prawa Kanonicznego w kanonie 751. apostazja została opisana jako: „całkowite porzucenie wiary chrześcijańskiej”. Jak dokonać apostazji? Wniosek o apostazję może wnieść każda osoba, która ukończyła minimum 18 lat i ma pełną zdolność do czynności prawnych. Aby dokonać apostazji, należy zwrócić się do proboszcza parafii właściwej dla miejsca zamieszkania. Od 2008 roku nie ma obowiązku stawiania się z dwoma świadkami. Formalne oświadczenie woli przesłane drogą mailową bądź pocztą jest nieważne! Dostarczenie aktu apostazji należy dokonać osobiście. Po sprawdzeniu dokumentów od strony formalnej ksiądz ma obowiązek przeprowadzić rozmowę duszpasterską. Podczas rozmowy kapłan musi się upewnić, że dokonanie apostazji ma charakter dobrowolny. W jego obowiązku będzie tego próba zmiany decyzji przyszłego apostaty oraz powiadomienie o tym, jakie są konsekwencje apostazji. Po rozmowie ksiądz ma podpisuje akt apostazji i przybija go specjalną pieczęcią parafii. Wniosek o apostazję i odpis aktu chrztu powinny zostać wysłane do kurii diecezjalnej. Po zatwierdzeniu dokumentów w kurii ksiądz może odnotować przyjęcie apostazji w księdze ochrzczonych (na marginesie aktu chrztu). Jeśli chrzest był przyjmowany w innej placówce, to kuria ma obowiązek wysłać dokumenty również do parafii chrztu. Dokumenty, które powinien zawierać wniosek o apostazję Niezbędny jest tak zwany wniosek o apostazję, w którym należy podać oświadczenie woli z wyjaśnieniem, dlaczego nie chce się dłużej należeć do Kościoła katolickiego. Oświadczenie woli musi spełniać pewne wymogi formalne, w tym dane osobowe przyszłego apostaty, zapewnienie o tym, że osoba dokonuje tego aktu dobrowolnie z pełną świadomością konsekwencji, czytelne i jasne wyrażenie chęci odejścia od Wspólnoty Kościoła Katolickiego, własnoręczny podpis osoby składającej akt apostazji. Do wniosku należy dołączyć świadectwo chrztu. Proboszcz może także poprosić apostatę o przedstawienie dowodu osobistego do wglądu, by potwierdzić dane personalne na dokumentach. Ile kosztuje apostazja? Choć teoretycznie dokonaniu apostazji nie powinny towarzyszyć żadne opłaty, to może się zdarzyć, że proboszcz parafii zażąda „symbolicznej” opłaty. Apostazja – konsekwencje wystąpienia z kościoła katolickiego Publiczne wyrzeczenie się wiary w Kościele Katolickim niesie ze sobą poważne konsekwencje. Na apostatę zostaje nałożona ekskomunika, której skutkami są niemożność sprawowania lub przyjmowania sakramentów, zakaz sprawowania sakramentaliów, zakaz ministerialnego udziału w obrzędach kultu – apostata nie może pełnić funkcji chrzestnego, świadka zawarcia małżeństwa czy świadka bierzmowania. zakaz przynależenia do jakichkolwiek publicznych stowarzyszeń katolickich i organizacji kościelnych, zakaz wykonywania urzędów i zadań w Kościele Katolickim, pozbawienie katolickiego pogrzebu kościelnego. Jak widać, procedura wystąpienia z Kościoła niesie ze sobą poważne skutki, dlatego przed podjęciem decyzji należy dobrze zastanowić się nad jej konsekwencjami. Dość sporym mitem jest to, że po dokonaniu aktu apostazji nie można zawrzeć ślubu kościelnego. Jak okazuje się – można. Apostazja a ślub kościelny – czy można wziąć ślub w kościele po apostazji? Po dokonaniu apostazji można wziąć ślub kościelny. Jest to wówczas tzw. ślub jednostronny. Jeśli jeden z narzeczonych jest wyznawcą Kościoła katolickiego. Takie zadanie jest możliwe, jednak dość trudne do wykonania. W celu uzyskania ślubu jednostronnego w Kościele katolickim należy postarać się o dyspensę od biskupa. Apostata musi złożyć stosowny dokument, w którym zobowiąże się do niezakłócania praktyki wiary narzeczonego oraz pozwoli na wychowanie dzieci według religii chrześcijańskiej. Czy apostazja wpływa na ważność przyjętych sakramentów? Według prawa kanonicznego akt dokonania apostazji nie wpływa na ważność przyjętych sakramentów. Dość często osoby pozostające w małżeństwie zastanawiają się, czy apostazja unieważnia ślub kościelny, jednak nie. W celu jego unieważnienia należy wystąpić o procedurę nieważności sakramentu. Podobnie sprawa wygląda w przypadku bierzmowania. Nieco inaczej sprawa wygląda w przypadku chrztu. Zgodnie z art. 849 niezniszczalny charakter, jaki ma sakrament chrztu świętego, pozostaje niezłomny. Chrzest jest ważny zawsze – nawet po akcie dokonania apostazji. Czy po apostazji można wrócić do kościoła katolickiego? Apostata może w każdej chwili powrócić do Kościoła katolickiego i ponownie przyjąć wiarę chrześcijańską. Po powrocie do pełnej wspólnoty Kościoła katolickiego taka osoba znów może zostać świadkiem bierzmowania czy rodzicem chrzestnym. Sytuacja zagrożenia życia a apostazja Dość często osoby, które zdecydowały się na akt wystąpienia z kościoła katolickiego, w obliczu zagrożenia życia proszą kapłana o rozgrzeszenie. W takiej sytuacji zakaz przyjmowania sakramentów może zostać zawieszony, a apostata może otrzymać sakramentalne rozgrzeszenie i otrzymać namaszczenie chorych. W takim przypadku cofane jest także pozbawienie pogrzebu kościelnego. Osoba nawrócona po śmierci może zostać pożegnana zgodnie z wiarą chrześcijańską. Apostazja w Polsce – statystyki Oficjalne dane dot. apostazji w Polsce powinien przedstawiać Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego. Niestety od 2010 roku Instytut zaprzestał publikowania danych przedstawiających apostazje w Polsce. Na głównej stronie serwisu można przeczytać, że: „W związku ze stosunkowa niewielką skalą zjawiska, ISKK nie kontynuował prac badawczych aktów apostazji w Polsce.” Polegając na ostatnio opublikowanych danych, można stwierdzić, że: W latach 2006-2009 w sprawie wystąpień z Kościoła katolickiego zgłosiło się 1057 osób (dane łączne z trzech lat). W 2010 roku liczba apostatów w Polsce wyniosła 459.
Błąd jako instytucja uregulowana w art. 84 k.c. to wada oświadczenia woli. Oznacza to, że osoba składająca oświadczenie, która działa pod wpływem mylnego wyobrażenia o rzeczywistości albo pod wpływem braku takiego wyobrażenia może uchylić się od skutków prawnych złożonego oświadczenia. Ustawodawca nie wprowadził legalnej
Zgodnie z definicją apostazja oznacza odstępstwo od wiary. Dziś coraz częściej utożsamiana jest z formalnym wystąpieniem z Kościoła katolickiego. Apostazja z j. greckiego oznacza "odstąpienie", "zdradę", "odstępstwo". W pierwotnym znaczeniu terminu tego używano na określenie całkowitego porzucenia wiary chrześcijańskiej. Później pojęcie to zostało zaczerpnięte przez religie i wyznania niechrześcijańskie. Apostazja w Kościele katolickim W starożytności apostazją było każde odstępstwo od wiary chrześcijańskiej. Dziś pojęcie to rozumiane jest jako dobrowolne i świadome wystąpienie z Kościoła katolickiego. Apostazja oznacza zerwanie komunii, czyli łączności z Kościołem, co w konsekwencji prowadzi do ekskomuniki. Dla apostaty ekskomunika następuje automatycznie, na mocy prawa kanonicznego. Wierny, który podjął decyzję o apostazji nie może prowadzić życia sakramentalnego, sprawować kościelnych urzędów i godności. W krajach, gdzie obowiązuje tzw. podatek kościelny, apostata jest z niego wyłączony. Apostazja może dotyczyć jedynie osób ochrzczonych. Akt apostazji ma formę publiczną i jest odnotowywany w księgach parafialnych. Według doktryny katolickiej, apostata wciąż pozostaje członkiem Kościoła i katolikiem, na mocy udzielonego chrztu, który jest nieusuwalny. Przywrócenie apostaty z powrotem na łono Kościoła należy do ordynariusza diecezji, który może określić ewentualne kary i formy pokutne. Motu proprio Omnium in mentem W kwietniu 2010 roku w życie weszło motu proprio papieża Benedykta XVI pt. Omnium in mentem. Zgodnie z dokumentem z Kodeksu Prawa Kanonicznego usunięto wzmianki o formalnym akcie wystąpienia z Kościoła. Oznacza to, że nie można w sensie prawnym "formalnie" wystąpić z Kościoła katolickiego. W 2008 roku Konferencja Episkopatu Polski przyjęła procedurę wobec osób, które chcą wystąpić z Kościoła. Na terenie diecezji polskich, wierni chcący dokonać apostazji przekazują proboszczowi parafii w miejscu zamieszkania własnoręcznie napisane oświadczenie. Do wniosku powinien być dołączony akt chrztu. W przeciwieństwie do innych państw, w Polsce osoba, która chce wystąpić z Kościoła, musi być pełnoletnia. Apostazja – procedura wystąpienia z Kościoła Od lutego 2016 roku obowiązuje Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła. Zgodnie z tym dokumentem apostata całkowicie porzuca wiarę chrześcijańską, występując z Kościoła katolickiego i wstępując do wspólnoty religijnej niechrześcijańskiej lub pozostając poza jakąkolwiek wspólnotą religijną. Dekret zmienił obowiązujące dotychczas procedury na łatwiejsze. Zniesiono w nim obowiązek dwukrotnej wizyty u proboszcza i obecności przy tym dwóch świadków. Według wprowadzonego dekretu nie uznaje się oświadczenia woli przesłanego drogą cyfrową, pocztową lub złożonego przed urzędnikiem cywilnym. Wprowadzony dokument nie przewiduje również uzyskania zaświadczenia o wystąpieniu z Kościoła Rzymskokatolickiego, a jedynie odpis chrztu z adnotacją o apostazji. Co powinno zawierać oświadczenie o wystąpieniu z Kościoła? Oświadczenie o apostazji składane u proboszcza parafii powinno zawierać: dane osobowe, datę chrztu i dane parafii chrztu, informację o dobrowolności dokonania aktu apostazji i własnoręczny podpis. Wola wystąpienia z Kościoła katolickiego zawarta w oświadczeniu powinna być przedstawiona w sposób niebudzący wątpliwości. W dokumencie należy również wyjaśnić powody dokonania aktu apostazji. Z przygotowanym pismem należy stawić się osobiście w kancelarii parafialnej. Proboszcz, przyjmujący oświadczenie, powinien podjąć "z miłością i roztropnością starania duszpasterskie, by zachęcić składającego oświadczenie woli do porzucenia jego zamiarów i obudzić wiarę zaszczepioną weń przez sakrament chrztu". Proboszcz ma obowiązek zapytać o powody i poinformować o konsekwencjach w postaci ekskomuniki. Kapłan sprawdza również, czy oświadczenie zawiera wszystkie wymagane elementy. Po przyjęciu takiego oświadczenia, proboszcz poświadcza dokument własnoręcznym podpisem i pieczęcią parafii i wysyła akt do kurii diecezjalnej. Na polecenie kurii, proboszcz wpisuje informację o apostazji do ksiąg parafialnych. Dokumentem dla apostaty, który potwierdzi wystąpienie z Kościoła jest wypis aktu chrztu z odpowiednią adnotacją, poświadczającą apostazję. Apostazja z prawnego punktu widzenia W przypadku Kościoła katolickiego Naczelny Sąd Administracyjny uznaje wyłączność prawa kościelnego w kwestii uregulowania kwestii wystąpienia z Kościoła. – Nie można zatem zwrócić się do sądu, by nakazał księdzu wykreślenie wiernego z ewidencji, osoba zainteresowana apostazją jest całkowicie zdana na regulacje kościelne, które pozwalają na dużą uznaniowość – tłumaczył w rozmowie z portalem prof. Paweł Borecki. W kwestii dokonania apostazji nie można zwrócić się o pomoc do pełnomocnika. Ewentualna pomoc mogłaby sprowadzać się do sporządzenia pisma według wytycznych dekretu. Nadal jednak to zainteresowany musi przedstawić proboszczowi swoje argumenty i motywacje. Skutki apostazji Apostazja wcale nie oznacza, że nie jest się już członkiem Kościoła. Podczas Soboru Trydenckiego przyjęto, że nie da się przestać być katolikiem, ze względu na przyjęty sakrament chrztu. Po dokonaniu wystąpienia z Kościoła, proboszcz dokonuje adnotacji na akcie chrztu, jednak nie ma możliwości uzyskania zaświadczenia o tzw. wystąpieniu z Kościoła. Treść wpisu w księdze ochrzczonych na marginesie aktu chrztu odstępcy winna mieć następującą formę: "Dnia … w Parafii … w … złożył(a) formalne oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła katolickiego". Adnotacja ta musi być odtąd umieszczana na świadectwie chrztu. Skutkiem apostazji jest zaciągnięta automatycznie kara ekskomuniki, która, jak podaje Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła, wiąże się z następującymi skutkami: niemożność sprawowania i przyjmowania sakramentów oraz sprawowania sakramentaliów, zakaz ministerialnego udziału w obrzędach kultu ( funkcji chrzestnego, świadka bierzmowania, świadka zawarcia małżeństwa, itp.), zakaz wykonywania urzędów, posług i zadań w Kościele (kan. 1331 KPK); zakaz przynależenia do publicznych stowarzyszeń, ruchów i organizacji kościelnych i katolickich (kan. 316 KPK); pozbawienie pogrzebu kościelnego (kan. 1184 § 1 nr 1). Apostazja – powrót do Kościoła katolickiego Ci, którzy po pewnym czasie od dokonania aktu apostazji będą chcieli wrócić do Kościoła, mają taką możliwość. I nie ma potrzeby odnawiania przyjętych sakramentów. Powracający powinni jednak odbyć pokutę. Według Dekretu osoba, która chce powrócić do Kościoła katolickiego powinna zgłosić się do proboszcza i złożyć pisemną prośbę. Pismo powinno zawierać: dane personalne, dane dotyczące daty i parafii chrztu, dane dotyczące daty i miejsca, w którym zostało złożone oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła oraz krótką informację o okolicznościach i motywacjach wystąpienia z Kościoła oraz pragnienia powrotu do pełnej wspólnoty z nim. Proboszcz, po uznaniu, że osoba jest gotowa do powrotu do życia sakramentalnego, zwraca się w jej imieniu do biskupa miejsca, który ma możliwość uwolnienia od ciążącej kary ekskomuniki. Po powrocie do Kościoła w księdze ochrzczonych znajdzie się adnotacja o następującej treści: "Dnia … powrócił(a) do pełnej wspólnoty z Kościołem katolickim". Czytaj też:Liturgia godzin. Co to za modlitwa i jak ją odmawiać?Czytaj też:Ziemski Tron Boga. Historia i znaczenie tabernakulum
.